RSS

Μια βόλτα στην Αθήνα

28 Ιαν.

Πριν λίγες μέρες ένας Έλληνας φίλος που ζεί χρόνια στο εξωτερικό, με αφορμή ένα ταξίδι που θέλει να κάνει στην Ελλάδα, μου ζήτησε να του στείλω μερικά από τα σημεία αρχαιολογικού ενδιαφέροντος στην Αθήνα για να τα επισκεφθεί μαζι με την αλλοδαπή φίλη του.

Η πρώτη μου κίνηση μου ήταν να μπω στο internet και να ψάξω αλλα και στην τεράστια ταξιδιωτική μου βιβλιοθήκη. Μετά από λίγο συνειδητοποίησα πως η πρώτη κίνησή μου δεν θα έπρεπε να είναι το internet, αλλά να καταγράψω τα βασικά χωρίς internet και να τον παραπέμψω στα αντίστοιχα links.
Και αυτό που κατάλαβα ήταν πως, ενώ ζω και αναπνέω σε αυτή την πόλη, την γεμάτη ιστορία πόλη, μάλλον δεν είμαι τόσο εξοικειωμένος με την ιστορία της ή έχω πολύ καιρό να κάνω μια βόλτα στα τόσα σημαντικά που έχει να μας προσφέρει. Με αφορμή αυτό το γεγονός, λοιπόν, είπα να φτιάξω για δική μου χρήση, αλλά και για να τον μοιραστώ μαζί σας, έναν μικρό τουριστικό οδηγό της Αθήνας, κάνοντας μια αναφορά στα μνημεία της.

Η πρώτη μου προσέγγιση έγινε με το να επιβιβαστώ στο γνωστό κόκκινο διώροφο λεωφορείο που βλέπουμε να κινείται καθημερινά στον χώρο της πρωτεύουσας. Ετσι και εγω για 2 – 3 ώρες έγινα ένας …. τουρίστας στην πόλη μου …..

Αθήνα.

Κάτω από τον ιερό βράχο της Ακρόπολης, το αιώνιο σύμβολο των Αθηνών, άκμασε ο λαμπρότερος πολιτισμός της αρχαιότητας. Κατά τη διάρκεια του 5ου π.Χ. αιώνα, τον επονομαζόμενο χρυσό αιώνα του Περικλή, κτίστηκε ο Παρθενώνας και όλα τα μνημεία του λόφου της Ακρόπολης. Στις παρυφές του λόφου δίδαξαν ο Σωκράτης και ο Πλάτωνας. Ενώ στο Θέατρο του Διονύσου οι μεγάλοι τραγωδοί (Αισχύλος, Σοφοκλής, Ευριπίδης) ανέβασαν τα αριστουργήματά τους. Κι αργότερα στο μεταίχμιο μιας νέας εποχής, στον ίδιο χώρο που ηχούσαν ακόμη οι λόγοι των σοφιστών, ακούστηκε το κήρυγμα του Αποστόλου Παύλου για το χριστιανισμό.

Από τότε η πόλη αυτή λάμπει κάτω από τον Αττικό ουρανό, φωτισμένη από τις χρυσές ηλιαχτίδες ή το πορφυρό φως του φεγγαριού. Ταξιδεύει στο χρόνο και αφηγείται το μύθο και την ιστορία της στους πεινασμένους για μάθηση τουρίστες που κατακλύζουν τους πολυσύχναστους δρόμους της και τα πολύβουα σοκάκια της.
Κι αυτοί παραδίνονται στη γοητεία της αιώνιας πόλη και απολαμβάνουν την μοναδική εμπειρία που τους προσφέρετε. Ένα ταξίδι στην ιστορία 6000 ετών!

Η Αθήνα κατοικείται ανελλιπώς από την νεολιθική εποχή ως σήμερα. Η συναρπαστική της διαδρομή στο χρόνο γνώρισε την ύψιστη ακμή της τον 5ο π.Χ. αιώνα όταν οι αξίες και ο πολιτισμός της ξεπέρασαν τα γεωγραφικά όρια της Ελλάδας και η Αθήνα αποτέλεσε τη μήτρα του δυτικού πολιτισμού.
Στους αιώνες που πέρασαν η πόλη γνώρισε πολλούς κατακτητές, που άφησαν τα ίχνη τους σε μνημεία με ξεχωριστή γοητεία, δημιουργώντας με τον τρόπο τους στη δημιουργία της φυσιογνωμίας της Αθήνας.

Δεν είναι τυχαίο ότι η Αθήνα – επιλέχθηκε ως πρωτεύουσα του νεοσύστατου Ελληνικού κράτους το 1834 και γύρω από τον σπουδαιότερο αρχαιολογικό χώρο της ελληνικής επικράτειας οικοδομήθηκε η σύγχρονη πρωτεύουσα.
Επιβλητικά νεοκλασικά κτίρια και όμορφα αρχοντικά κτίστηκαν γύρω από τα αρχαία μνημεία και πρόσθεσαν τη δική τους νότα ομορφιάς στην περιοχή.
Τα σύνορα της πόλης επεκτάθηκαν και η άναρχη δόμηση άλλαξε τη φυσιογνωμία της. Μετατράπηκε σ’ ένα πυκνοκατοικημένο αστικό κέντρο, που οι κάτοικοί του ταλαιπωρούνται καθημερινά από τα προβλήματα που προκαλεί η αστυφιλία.
Μα όσα κι αν της προσάπτουν, η Αθήνα δε χάνει ποτέ τη λάμψη της.

Είναι μια πόλη με πολλά πρόσωπα. Μια βόλτα στο περίφημο ιστορικό τρίγωνο (Πλάκα, Θησείο, Ψυρρή) στις παλαιότερες γειτονιές της πόλης, αποδεικνύει τη συνύπαρξη των εποχών. Παλιά αρχοντικά άλλα καλοδιατηρημένα κι άλλα αφημένα στη φθορά του χρόνου. Πολυτελή καταστήματα αλλά και μικρά παλαιοπωλεία. Εστιατόρια και παραδοσιακά σουβλατζίδικα. Όλα έχουν τη θέση τους σ’ αυτή την πόλη.
Η καρδιά της κτυπά στη πλατεία Συντάγματος. Εκεί, που βρίσκεται και η Βουλή των Ελλήνων, πολλά από τα Υπουργεία του Κράτους, αλλά οι εμπορικότεροι δρόμοι της πρωτεύουσας.
Η Αθήνα έχει συνηθίσει να τραβά τη προσοχή και να μαγεύει τους ανθρώπους. Κατά την διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 απέδειξε ότι στο ρου της ιστορία της και παρόλα τα δεινά που πέρασε δεν έχασε το ταλέντο της. Η επιστροφή των Ολυμπιακών Αγώνων στην έδρα τους, στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία.

Η Αθήνα βρίσκεται στο νόμο Αττικής και εκτείνεται στην άκρη της χερσονήσου που καταλήγει η Στερεά Ελλάδα. Αποτελεί πόλο έλξης για χιλιάδες επισκέπτες λόγο της πολυσήμαντης ιστορίας της αλλά και για τις επιλογές διασκέδασης που προσφέρει.
Αρχαιολογικά μνημεία, μουσεία με εκθέματα ανυπολόγιστης αξίας και φυσικές ομορφιές που μαγεύουν τις αισθήσεις, όπως πανέμορφες παραλίες και μικρές οάσεις πράσινου.
Η πρωτεύουσα, φημίζεται για τη νυχτερινή της ζωή, όσο καμιά άλλη ευρωπαϊκή πόλη. Η Αθήνα τη νύχτα μεταμορφώνεται.

Οι επιλογές διασκέδασης αφθονούν. Οι μεγάλες πίστες ή τα μπουζούκια πρωταγωνιστούν στην Αθηναϊκή διασκέδαση. Μουσικές σκηνές και μπαράκια ικανοποιούν κάθε είδους μουσικές προτιμήσεις. Ενώ τα θέατρα προσφέρουν τη δική τους εκδοχή διασκέδασης.

Η Αθήνα είναι μια πόλη θεϊκή. Αφεθείτε στη μαγεία της

Πλατεία Συντάγματος

Πλατεία Συντάγματος, Βρίσκεται στην κεντρική Αθήνα, Ελλάδα. Η πλατεία είναι το όνομά του από τον Σύνταγμα Ο βασιλιάς Όθων αναγκάστηκε να χορηγήσουν οι άνθρωποι μετά από μια λαϊκή εξέγερση και στρατιωτικών, για την 3η Σεπτεμβρίου,1843.

Άγαλμα Μελίνας Μερκούρη (1920-1994)

Η Μελίνα Μερκούρη (Μαρία Αμαλία Μερκούρη) (Αθήνα, 18 Οκτωβρίου 1920 – Νέα Υόρκη, 6 Μαρτίου 1994) ήταν ελληνίδα ηθοποιός και πολιτικός. Καταγόταν από σπουδαία οικογένεια πολιτικών. Μεγάλη ηθοποιός βραβευμένη με διεθνή βραβεία και παγκόσμιας ακτινοβολίας προσωπικότητα διετέλεσε υπουργός Πολιτισμού όλων των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ (όπως τόνισε και ο Ανδρέας Παπανδρέου «άντεξε» και στους 16 ανασχηματισμούς κυβέρνησης που έκανε), από το 1981-1989 και 1993-1994. Ο παππούς της, Σπυρίδων Μερκούρης, είχε διατελέσει για πολλά χρόνια δήμαρχος Αθηναίων και ο πατέρας της, Σταμάτης Μερκούρης χρημάτισε βουλευτής.

H αρχαίτυπη επιτύμβια στήλη Μ. Μερκούρη

Ο Ικτίνος έκανε τα σχέδια της Ακρόπολης και ο Καλλικράτης. σπουδαίος αρχιτέκτονας, είχε την επίβλεψη των έργων. Τα αγάλματα τα ανάλαβε ο μοναδικός Φειδίας, ο πιο ονομαστός γλύπτης της Αθήνας, που όμοιος του δεν παρουσιάστηκε ποτέ και πουθενά ως την εποχή μας. Βοηθούς του ο Φειδίας είχε τον αδελφό του τον Πάναινο, που ήταν άξιος και στη ζωγραφική, καθώς και τον Κολώτη, που ήταν ειδικός στο να δουλεύει το χρυσάφι και το ελεφαντόδοντο.

Πρώτος απ’ όλους τους ναούς άρχισε να χτίζεται ο Παρθενώνας, πάνω στα θεμέλια του προηγούμενου ναού που είχε χτίσει ο Πεισίστρατος και τον είχαν καταστρέψει οι Πέρσες. Ονομάστηκε Μέγας Ναός και όχι Παρθενώνας. Το όνομα αυτό το πήρε αργότερα από ένα θάλαμο του ναού, που ονομαζόταν Παρθενών, επειδή εκεί συγκεντρώνονταν οι παρθένες που υπηρετούσαν τη θεά Αθηνά. Το υλικό για την κατασκευή του ήταν πεντελικό μάρμαρο, εκτός από το υπερυψωμένο δάπεδο, όπου χρησιμοποιήθηκε πωρόλιθος. Εννέα χρόνια χρειάστηκαν για την ανέγερση του ναού. Τα επίσημα εγκαίνια του έγιναν στα μεγάλα Παναθήναια του 439. Ωστόσο, το στόλισμα του ναού με τα αγάλματα του Φειδία, στη ζωφόρο και στις μετόπες, συνεχιζόταν και τελείωσε το 432. Δηλαδή για να τελειώσει ολότελα ο ναός, χρειάστηκαν δεκαπέντε χρόνια.

Ήταν ναός περίπτερος , με δύο σειρές κολώνες , μήκους 70 μέτρων και πλάτους 31, Δωρικού ρυθμού, με αρκετά στοιχεία Ιωνικού. Αυτή η σύνθεση των δύο αρχιτεκτονικών στοιχείων, έκανε το πελώριο οικοδόμημα πιο ανάλαφρο.

Τι να πρωτοθαυμάσει κανείς από αυτό το αρχιτεκτονικό αριστούργημα που ονομάζεται Παρθενώνας! Όλα μελετήθηκαν και στην παραμικρότερη λεπτομέρεια τους. Επειδή το μάτι του ανθρώπου ξεγελιέται και τις μεγάλες ευθείες τις βλέπει στη μέση τους να καμπυλώνουν, οι σπουδαίοι Αθηναίοι αρχιτέκτονες χρησιμοποίησαν ελαφρές καμπύλες, ώστε στο μάτι να φαίνονται ευθείες. Οι κολώνες έγερναν ελαφρά προς τα μέσα για να οδηγούν το βλέμμα ψηλά. Αυτό το μεγάλο κτίριο το χαρακτήριζε η απλότητα, η σοβαρότητα, η επιβλητικότητα, αλλά και η χάρη. Ναι, οι εκατοντάδες τόνοι από μάρμαρο, θα ‘λεγε κανείς ότι δεν του έδωσαν την αίσθηση του όγκου και του βάρους. Ταίριαζε απόλυτα στο γυμνό βράχο της Ακρόπολης, αλλά και σε όλο το περιβάλλον της Αθήνας με το ζωηρό της φως.

Το εσωτερικό του χωριζόταν στον πρόναο το σηκό και τον οπισθόδομο. Στη ζωφόρο, που είχε συνολικό μήκος 140 μέτρων και ύψος 1 μέτρου, ο Φειδίας λάξευσε τα αριστουργηματικά του γλυπτά με θέμα την προετοιμασία της πομπής των Παναθηναίων. Πόση απλότητα, πόση λιτότητα, αλλά και πόση ζωντάνια και αλήθεια δεν υπάρχουν σ’ αυτά τα ανεπανάληπτα γλυπτά!

Στη μετόπη αναπαράστησε σκηνές από τη γιγαντομαχία. Στο ανατολικό αέτωμα διάλεξε σαν θέμα τη γέννηση της Αθηνάς από το κεφάλι του Δία και στο δυτικό τη σκηνή της φιλονικίας της Αθηνάς με τον Ποσειδώνα, πάνω στην Ακρόπολη.

Στο σηκό ο Φειδίας έστησε το χρυσελεφάντινο άγαλμα της Αθηνάς, ένα πραγματικό αριστούργημα ομορφιάς, τέχνης, χάρης και επιβλητικότητας. Μας το περιγράφει με κάθε λεπτομέρεια ο Παυσανίας, που το είδε στη θέση του όταν επισκέφτηκε την Αθήνα, έτσι όπως μας έκανε και την περιγραφή του αγάλματος του Δία, στην Ολυμπία, έργο και αυτό του Φειδία. Το ύψος του αγάλματος μαζί με το βάθρο έφτανε τα 15 μέτρα. Ήταν μια Αθηνά που στεκόταν όρθια , επιβλητική και ολοζώντανη. Φορούσε έναν Αττικό χιτώνα και τα χέρια της ήταν γυμνά, φτιαγμένα από ελεφαντόδοντο. Στο δεξί της χέρι κρατούσε τη φτερωτή νίκη, που είχε ύψος 1,80εκ. Και ήταν χρυσελεφάντινη. Στο αριστερό χέρι κρατούσε ακουμπισμένα στο δάπεδο, το δόρυ και την ασπίδα. Ανάμεσα σ’ αυτά τα δύο υπήρχε ένα φίδι που παρίστανε τον Εριχθόνιο. Στο εσωτερικό μέρος της ασπίδας, ο μοναδικός ζωγράφος Πολύγνωτος είχε ζωγραφίσει σκηνή από τη 1η γιγαντομαχία και στο εξωτερικό υπήρχε σκηνή από τον πόλεμο του Θησέα με τις Αμαζόνες. Σ’ έναν από τους πολεμιστές ο Φειδίας είχε δώσει τη μορφή του Περικλή και σε έναν άλλο, σε ένα γέρο που σήκωνε μια πέτρα, τη δική του μορφή.

Το χρυσάφι του αγάλματος ζύγιζε κάπου έναν τόνο! Οι Αθηναίοι κατηγόρησαν αργότερα το Φειδία πως είχε κλέψει αρκετό από το χρυσάφι που προοριζόταν για το άγαλμα και τον έφεραν σε δίκη. Μα εκείνος, που ήξερε πολύ καλά τον ανθρώπινο φθόνο, είχε λάβει τα μέτρα του. Είχε ζυγίσει το χρυσάφι που του παράδωσαν, το οποίο ήταν ακριβώς 44 τάλαντα. Το χρυσάφι στο άγαλμα το είχε τοποθετήσει με τέτοιον τρόπο, ώστε να ξεκολλάει εύκολα και να μπαίνει ξανά στη θέση του. Στη δίκη ζήτησε να βγάλουν το χρυσάφι και να το ζυγίσουν, πράγμα που έγινε. Και το βάρος του ήταν ακριβώς το ίδιο, 44 τάλαντα!

Φυσικά ο Φειδίας αθωώθηκε. Αλλά, βρήκε καινούργιους μπελάδες. Τον κατηγόρησαν για ιεροσυλία, επειδή έδωσε στους δυο πολεμιστές της ασπίδας της Αθηνάς, τη μορφή του και τη μορφή του Περικλή, θα τον καταδίκαζαν οπωσδήποτε σε θάνατο, αλλά κατάφερε να δραπετεύσει και έφυγε για την Ολυμπία, όπου μαζί με τους δυο αχώριστους βοηθούς του έφτιαξε ένα καινούργιο αριστούργημα, το γιγάντιο χρυσελεφάντινο άγαλμα του Δία.

Ξαναγυρίζουμε στον Παρθενώνα. Το θαύμα αυτό της αρχιτεκτονικής, έμεινε για πολλούς αιώνες άθικτο. Οι Ρωμαίοι τον σεβάστηκαν και οι Χριστιανοί το 500 μ.Χ. τον μετέτρεψαν σε χριστιανική εκκλησία, κάνοντας ελάχιστες αλλαγές στο εσωτερικό του. Φυσικά, αυτή την εποχή το πολύτιμο άγαλμα της Αθηνάς δεν υπήρχε. Ποιος ξέρει ποιοι το κατάστρεψαν για να πάρουν το χρυσάφι του. Η απληστία των ανθρώπων και η άγνοια, κατάστρεψαν ίσως το πιο αριστουργηματικό δημιούργημα των αιώνων.

Το 1456 οι Τούρκοι με τη σειρά τους έκαναν τον Παρθενώνα τζαμί, χτίζοντας ένα μιναρέ στη ΝΔ γωνία του. Το κτίριο όμως δεν το πείραξαν. Το 1655 υπήρχαν σχεδόν όλα τα γλυπτά. Η καταστροφή έγινε το 1687, στις 26 του Σεπτέμβρη. Οι Βενετσιάνοι, με αρχηγό τον Μοροζίνη είχαν πολιορκήσει την Αθήνα. Ένας Γερμανός πυροβολητής έστειλε μια οβίδα στην Ακρόπολη, που χτύπησε τον Παρθενώνα. Τον Παρθενώνα που οι Τούρκοι είχαν αποθηκεύσει στο εσωτερικό του μπαρούτι. Η φοβερή έκρηξη που ακολούθησε, σμπαράλιασε κυριολεκτικά το ομορφότερο κτίριο του κόσμου.

Αρκετά χρόνια αργότερα, ο Άγγλος πρεσβευτής στην Πόλη, Έλγιν, πήρε άδεια από τις Τουρκικές αρχές ν’ αφαιρέσει όσα γλυπτά ήθελε από τον πληγωμένο ναό της Αθηνάς και να τα μεταφέρει στο Λονδίνο. Οι εργάτες που τα ξεκολλούσαν έσπασαν αρκετά από τα αριστουργήματα του Φειδία. Τα υπόλοιπα τα φόρτωσε ο ιερόσυλος Άγγλος στο καράβι και τα πήγε στη χώρα του. Ονομάστηκαν Ελγίνεια μάρμαρα και βρίσκονται στο Βρετανικό μουσείο.

Σήμερα στον Παρθενώνα γίνονται πολλές εργασίες από εξειδικευμένους επιστήμονες για να ξαναγίνει ο ναός όπως ήταν παλιά όσο αυτό είναι δυνατό. Επίσης κάτω από την Ακρόπολη βρίσκεται το νέο μουσείο Ακροπόλεως. Ας ελπίσουμε ότι τα Ελγίνεια μάρμαρα θα ξαναγυρίσουν στον τόπο μας και θα τα θαυμάζουμε από κοντά σε κάποια από τις αίθουσες του νέου μουσείου.

Αρχαία Αγορά

Κάτω από την Ακρόπολη και δίπλα στην Πλάκα, στο κέντρο των Αθηνών.

Σε αυτό το σημείο της Αθήνας χτυπούσε η καρδιά της αρχαίας Αθηναϊκής δημοκρατίας. Η Αγορά υπήρξε το κέντρο της πόλης και της δημόσιας ζωής, τόπος πολιτικών συγκεντρώσεων και εμπορικών συναλλαγών, διοικητική έδρα αλλά και το μέρος, όπου αποδιδόταν η δικαιοσύνη και λατρεύονταν οι θεοί.

Η περιοχή κατοικήθηκε χωρίς διακοπή από τη Νεολιθική εποχή (3000 π.Χ) μέχρι τη σλαβική επιδρομή του 580 μ.Χ και χρησιμοποιήθηκε πάλι από τα Βυζαντινά χρόνια ως το 1834, οπότε ιδρύθηκε η πρωτεύουσα του ανεξάρτητου Ελληνικού κράτους. Για να ανασκαφεί και να αποκαλυφθεί όλος ο χώρος χρειάστηκε να γκρεμισθούν περίπου 400 νεότερα κτίσματα σε έκταση 120 στρεμμάτων.

Εκτός από τη Στοά του Αττάλου, η οποία αναστηλώθηκε και λειτουργεί σήμερα ως Μουσείο, ανάμεσα στα μνημεία και τα αρχιτεκτονικά συγκροτήματα της περιοχής ξεχωρίζει ο Ναός του Ηφαίστου, ο οποίος χτίστηκε το 449 π.Χ. και ήταν αφιερωμένος στη λατρεία του Ηφαίστου και της Αθηνάς, χάλκινα αγάλματα των οποίων βρέθηκαν εντός του. Ο ναός δεσπόζει στο λόφο του Αγοραίου Κολωνού και πρόκειται για το καλύτερα σωζόμενο μνημείο της αγοράς.

Επίσης, το Βουλευτήριο, όπου συγκαλούσε η Βουλή τις τακτικές της συνελεύσεις, το Μητρώο, όπου φυλάσσονταν τα κρατικά αρχεία και τα πρακτικά της Βουλής υπό την προστασία της Μητέρας των Θεών αλλά και το Ωδείο, όπου φιλοξενούνταν μουσικές εκδηλώσεις.

Τέλος, αξίζει να δώσετε ιδιαίτερη προσοχή στη Στοά του Ελευθερίου Διός, όπου σύχναζε ο Σωκράτης. Η στοά αυτή κατασκευάστηκε για να τιμώνται όλοι όσοι αγωνίζονταν για την ελευθερία και την ασφάλεια της πόλης.

Στάσεις του Μετρό Μοναστηράκι και Θησείο. Aνοικτά Πέμπτη – Κυριακή 8.30 π.μ. έως 3 μ.μ. Είσοδος για Αρχαία Αγορά και Στοά Αττάλου €4.

Ωδείο Ηρώδου Αττικού
Κάτω από την Ακρόπολη, στην οδό Διονυσίου Αεροπαγίτου.

Το Θέατρο του Ηρώδου του Αττικού χτίσθηκε από τον ομώνυμο Ρωμαίο Κυβερνήτη της Ελλάδος, το 160 μ.Χ., εις μνήμην της γυναίκας του Ρεγκίλας. Πρόκειται για κλασσικό παράδειγμα Ρωμαϊκού Ωδείου.

Η διαμόρφωση των καθισμάτων είναι αμφιθεατρική και έχει χωρητικότητα πέντε χιλιάδες θεατές, σε μαρμάρινα καθίσματα. Η πρώτη σειρά αποτελείται από μαρμάρινους θρόνους, για τους επιφανείς επισκέπτες της εποχής.

Το θέατρο φιλοξενεί, από το 1955, το ετήσιο, θερινό Φεστιβάλ Αθηνών, που παρουσιάζει μερικές από τις καλύτερες ορχήστρες και θεατρικές ομάδες από όλο τον κόσμο.
Το Ωδείο Ηρώδου του Αττικού (ή λανθασμένα Ηρώδειο), είναι αρχαίο (ρωμαϊκής περιόδου) ωδείο που βρίσκεται στη νοτιοδυτική πλαγιά της Ακρόπολης, στην Αθήνα.
Χτίστηκε με ταχύτατο ρυθμό με δαπάνες του Ηρώδη του Αττικού κατά τον 2ο αιώνα μ.Χ., προς τιμήν της συζύγου του Ασπασίας Αννίας Ρηγίλλης η οποία πέθανε το 160 (μ.Χ.). Ο προορισμός του οικοδομήματος ήταν κατά κύριο λόγο οι μουσικές εκδηλώσεις και για το λόγο αυτό ονομάστηκε Ωδείο. Η ανάγκη της ανέγερσής του προέκυψε μετά τη κατάρρευση του Ωδείου που είχε κτιστεί στο κέντρο της αρχαίας αγοράς της Αθήνας από τον στρατηγό του Αυγούστου, τον Αγρίππα περί το 15 π.Χ., και εκείνο σε αντικατάσταση του ακόμα παλαιότερου Ωδείου του Περικλή που είχε πυρπολήσει ο Σύλλας το 85 π.Χ..
Ο χώρος που προοριζόταν για το κοινό, είχε 32 σειρές μαρμάρινες κερκίδες και η χωρητικότητά του ήταν 5.000 περίπου θεατών. Όπως και στα θέατρα της ρωμαϊκής εποχής, η ορχήστρα είχε ημικυκλικό σχήμα. Το σκηνικό οικοδόμημα βρισκόταν υπερυψωμένο στο βάθος της σκηνής και είχε τρεις ορόφους, δύο εκ των οποίων διατηρούνται μέχρι σήμερα σε ύψος 28 μέτρων. Το ωδείο ήταν στεγασμένο με ξύλινη οροφή.

Ναός του Διός – Πύλη του Αδριανού)

Στη συμβολή των Λεωφόρων Αμαλίας και Όλγας και της οδού Διονυσίου Αρεοπαγίτου, περίπου 500 μέτρα από την Πλατεία Συντάγματος.

Ο ναός του Ολυμπίου Διός βρίσκεται στην περιοχή του Ολυμπιείου, η οποία κατοικήθηκε από τα προϊστορικά χρόνια. Γύρω στα 515 π.Χ ξεκίνησε να χτίζεται ένας μνημειώδης ναός, ο οποίος δεν ολοκληρώθηκε λόγω της πτώσης της τυραννίας. Το έργο επιχείρησε να συνεχίσει ο βασιλιάς της Συρίας Αντίοχος Δ΄ ο Επιφανής χωρίς, όμως, αποτέλεσμα και τελικά αποπερατώθηκε από τον Αδριανό περίπου το 125 μ.Χ.

Ο ναός ήταν οκτάστυλος τρίπτερος στις δύο στενές πλευρές και εικοσάστυλος δίπτερος στις μακρές πλευρές. Είναι το μεγαλύτερο ρωμαΐκό κτίσμα που σώζεται στην Ελλάδα και μέσα του υπήρχε ένα κολοσσιαίο χρυσελεφάντινο άγαλμα του Δία.

Δίπλα από το Ναό του Ολυμπίου Διός βρίσκεται η πύλη του Αδριανού. Χτισμένη στη διασταύρωση των λεωφόρων Όλγας και Αμαλίας, είναι η θριαμβική αψίδα που έχτισαν οι Αθηναίοι το 131 μ.Χ, για να τιμήσουν ως ευεργέτη τον αυτοκράτορα Αδριανό. Το σημείο όπου τοποθετήθηκε συμβόλιζε το σύνορο ανάμεσα στην αρχαία Αθήνα και τη νέα πόλη, καθώς εκεί υπήρχε ο αρχαίος δρόμος που οδηγούσε από την παλιά πόλη στην Αδριάνεια προέκτασή της.

Το επιστύλιο της πύλης φέρει δύο επιγραφές. Μια από την πλευρά της Ακρόπολης, η οποία λέει «Εδώ είναι η Αθήνα, η αρχαία πόλη του Θησέα» και μια άλλη από την αντίθετη πλευρά, η οποία αναφέρει: «Αυτή είναι η πόλη του Αδριανού και όχι του Θησέα». Η πύλη του Αδριανού είναι κατασκευασμένη από πεντελικό μάρμαρο. Έχει κεντρικό τοξωτό άνοιγμα, το οποίο στηρίζεται σε κορινθιακά επίκρανα.

Μετρό: στάση Ακρόπολη. Ανοικτά καθημερινά 8.30 π.μ. έως 2.30 μ.μ. Είσοδος €1.50.

Εθνικός Κήπος

O Εθνικός Κήπος αποτελεί πάρκο έκτασης 15,5 εκταρίων στο κέντρο της Αθήνας και προσθέτοντας τον κήπο του Ζαππείου με έκταση 13 εκταρίων … βλέπε παρακάτω

Μουσείο Μπενάκη

Το Μουσείο Μπενάκη είναι ένα από τα πιο γνωστά μουσεία της Αθήνας . Ιδρύθηκε το 1929 από τον Αντώνη Μπενάκη στην μνήμη του πατέρα του …
Το μουσείο στεγάζεται σε ένα νεοκλασικό κτίριο που κτίστηκε το 1867-1868 μεταξύ των οδών Κουμπάρη και Βασιλίσσης Σοφίας. Το 1910 το κτίριο περιήλθε στον Εμμανουήλ Μπενάκη. Την περίοδο 1929- 1931 το κτίριο επεκτάθηκε προς τα δυτικά και διαμορφώθηκε κατάλληλα για να στεγάσει το νέο μουσείο. Για να μπορέσει το μουσείο να λειτουργήσει σαν ολοκληρωμένο ίδρυμα και για να στεγάσει τις συνεχώς εμπλουτιζόμενες συλλογές έργων τέχνης του, μια νέα πτέρυγα σχεδιάστηκε από τους Αλέκο και Στέφανο Καλλιγά και ολοκληρώθηκε το 1997[1].
Το μουσείο φιλοξενεί στους τρεις ορόφους αντιπροσωπευτικά έργα όλων των εποχών της Ελληνικής ιστορίας και τέχνης από την προιστορική εποχή μέχρι τους σύγχρονους καιρούς. Η αρχική συλλογή του Αντώνη Μπενάκη που αποτελεί και τον πυρήνα της συλλογής του μουσείου περιελάμβανε έργα αρχαίας Βυζαντινής, μεταβυζαντινής, ισλαμικής και παραδοσιακής τέχνης. Στις συλλογές του μουσείου περιλαμβάνονται επίσης έργα Ασιατικής (Κινέζικης κυρίως) και Κοπτικής τέχνης. Ιδιαίτερα σημαντικά το τμήμα των Φωτογραφικών Αρχείων του Μουσείου Μπενάκη που ιδρύθηκε το 1973 με στόχο τη συγκέντρωση, διαφύλαξη, καταγραφή και ταξινόμηση φωτογραφιών από μνημεία και αντικείμενα παλαιοχριστιανικής, βυζαντινής και μεταβυζαντινής τέχνης αλλά γρήγορα επεκτάθηκε με αγορές ή δωρεές σε φωτογραφίες τέχνης. Ενδεικτικά, φιλοξενούνται έργα των γνωστών Ελλήνων φωτογράφων Nelly’s, Βούλας Παπαϊωάννου, Περικλή Παπαχατζηδάκη, Δημήτρη Χαρισιάδη, Νικόλαου Ρίζου, Νικόλαου Τομπάζη. Κατά τη διάρκεια της λειτουργίας του, διάφορα έργα τέχνης, συλλογές αλλά και κτίρια έχουν δωρηθεί στο μουσείο όπως η έπαυλη Κουλούρα στο Φάληρο που πρόκειται να φιλοξενήσει το Μουσείο παιγνιδιών. Πρόσφατα το μουσείο άνοιξε νέα παραρτήματα το Κτίριο της Οδού Πειραιώς που στεγάζει μεταξύ άλλων τα αρχεία Νεοελληνικής Αρχιτεκτονικής, το νέο Μουσείο Ισλαμικής Τέχνης, την πινακοθήκη N. Χατζηκυριάκου Γκίκα και την οικεία της Πηνελόπης Δέλτα στην Κηφισιά που αποτελεί την έδρα του ιστορικού Αρχείου του Iδρύματος Μπενάκη[2].
Είναι ο παλαιότερος μουσειακός οργανισμός που λειτουργεί στην Ελλάδα ως Ίδρυμα Ιδιωτικού Δικαίου. Το μουσείο πραγματοποιεί πολλές περιοδικές εκθέσεις σε συνεργασία με Ελληνικά αλλά και ξένα μουσεία. Στους χώρους του επίσης λειτουργεί εργαστήριο αποκατάστασης και συντήρησης έργων τέχνης, κυλικείο και πωλητήριο. Εκτός από τις εκθέσεις, το μουσείο έχει προχωρήσει και σε σειρά εκδόσεων. Το μουσείο Μπενάκη είναι ένα από τα σημαντικότερα της Αθήνας. Συγκαταλέγεται στις μεγάλες δωρεές που αύξησαν τα περιουσιακά στοιχεία του κράτους, ενώ ταυτόχρονα είναι και ο παλαιότερος μουσειακός οργανισμός που λειτουργεί στην Ελλάδα ως Ίδρυμα Ιδιωτικού Δικαίου. Το Μουσείο Μπενάκη ιδρύθηκε από τον ευπατρίδη Αντώνη Μπενάκη και εγκαινιάστηκε το 1931. Στεγάζεται σ’ ένα επιβλητικό νεοκλασικό κτήριο, το οποίο αποτελεί ένα σύνθετο βρίσκεται σε μια προνομιούχο θέση, στη λεωφόρο Βασιλίσσης Σοφίας, στο κέντρο της πρωτεύουσας.

Συγκεντρώνει περισσότερα από 45000 εκθέματα τα οποία καλύπτουν περισσότερους από έναν πολιτισμικούς τομείς. Πρόκειται για αντικείμενα ανεκτίμητης αξίας της συλλογής του Αντώνη Μπενάκη αλλά και άλλων δωρητών τα οποία κατανέμονται σε έξι συλλογές:

Η Ελλάδα στο Μουσείο Μπενάκη: η ενότητα των συλλογών αυτών συγκροτείται από πολλές επιμέρους κατηγορίες και περιλαμβάνει περισσότερα από 33.000 έργα, τα οποία καταγράφουν το χαρακτήρα του ελληνικού κόσμου από την αρχαιότητα έως την περίοδο της διαμόρφωσης του νέου Ελληνικού κράτους αλλά και τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922.

Πινακοθήκη Ν. Χατζηκυριάκου – Γκίκα:

αποτελεί δωρεά του μεγάλου Έλληνα ζωγράφου στο Μουσείο Μπενάκη και λειτουργεί ως παράρτημά του από το 1991. Στεγάζεται στο κτίριο όπου έζησε επί 40 χρόνια ο καλλιτέχνης (Κρειεζώτου 3). Η μόνιμη συλλογή του μουσείου οργανώθηκε από τον ίδιο τον ζωγράφο και παρουσιάζονται επιλεγμένα έργα του απ’ όλους τους τομείς της δραστηριότητάς του.

Παιχνιδιών και παιδικής ηλικίας: πρόκειται για μια μοναδική συλλογή ο πυρήνας της οποίας αποτελεί δωρεά της Μαρίας Αργυριάδη και στεγάζεται στην οικία Κουλούρα, ένα νεογοτθικό κτήριο των αρχών του 20ού αιώνα, με συμμετρικούς πύργους και επάλξεις που βρίσκεται στο Παλαιό Φάληρο. Περιλαμβάνει 15000 παλαιά παιχνίδια και αντικείμενα της παιδικής ηλικίας προερχόμενα από τον Ελλαδικό χώρο και την Ευρώπη. Τα εκθέματα καλύπτουν όλες τις εκφράσεις και πτυχές του θέματος παιδί και παιχνίδι, από την αρχαιότητα ως και τη δεκαετία του 1970.

Κοπτική τέχνη: η συλλογή αυτή περιλαμβάνει μια μοναδική, πλουσιότατη ενότητα υφασμάτων μέσα από τα οποία εκφράζεται με τον καλύτερο τρόπο ο συγκερασμός στοιχείων από την τοπική αιγυπτιακή παράδοση, τον ελληνορωμαϊκό πολιτισμό και με δυναμικά αντιπροσωπευτικά στοιχεία της χριστιανικής θρησκείας. Επίσης, θα δείτε και αξιόλογα έργα μεταλλοτεχνίας και ξυλογλυπτικής, που αντιπροσωπεύουν παραγωγικούς τομείς της Αιγύπτου κατά τον 5ο και 6ο αιώνα.

Κινεζική τέχνη: το μεγαλύτερο μέρος της συλλογής αποτελεί δωρεά του Γεωργίου Ευμορφόπουλου, ενός από τους σημαντικότερους συλλέκτες και μελετητές του κινέζικου πολιτισμού. Περιλαμβάνει πάνω από 1.300 αντιπροσωπευτικά εκθέματα που εικονογραφούν τον πολιτισμό της Κίνας από την 3η χιλιετία π.Χ. ως το 19ο αιώνα. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν τα αγγεία της νεολιθικής εποχής, τα νεκρικά ειδώλια της δυναστείας των Τανγκ, τα αγγεία της δυναστείας των Σουγκ, οι πορσελάνες των δυναστειών των Μινγκ και Τσινγκ, τα φιαλίδια ταμπάκου και τα μικροτεχνήματα από ημιπολύτιμους λίθους.

Ισλαμική τέχνη: είναι μια από τις σημαντικότερες συλλογές στο είδος της. Στεγάζεται στο νεοκλασικό κτιριακό συγκρότημα που βρίσκεται στην περιοχή του Κεραμεικού, στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας και επί των οδών Αγίων Ασωμάτων 22 και Διπύλου 12.
Περιλαμβάνει πάνω από 8000 εκθέματα που καλύπτουν την εξέλιξη του ισλαμικού πολιτισμού από την πρωτοϊσλαμική εποχή ως τον 19ο αιώνα. Τα εκθέματα προέρχονται από τις Ινδίες, την Περσία, τη Μεσοποτομία, τη Μικρά Ασία, την Αίγυπτο, την Αραβία, τη Μέση Ανατολή, τη Β. Αφρική, τη Σικελία και την Ισπανία. Σχετικό site: http://www.benaki.gr/

Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης
ΜΟΥΣΕΙΟ ΚΥΚΛΑΔΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΓΟΥΛΑΝΔΡΗ

To Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης ιδρύθηκε το 1986 για να στεγάσει την ιδιωτική Συλλογή Κυκλαδικής και Αρχαίας Ελληνικής Τέχνης του Νικόλαου και της Ντόλλης Γουλανδρή. Είναι αφιερωμένο στη μελέτη και προβολή της Αρχαίας Ελληνικής τέχνης. Η συγκρότηση της συλλογής από το ζεύγος Γουλανδρή άρχισε από τη δεκαετία του 1960, με την άδεια των αρμόδιων κρατικών αρχών και την δεκαετία του 1970 εμπλουτίστηκε με νέα αποκτήματα που εντάχτηκαν στις δυο κύριες ενότητες. Η Κυκλαδική Συλλογή, στην οποία δόθηκε περισσότερο βάρος λόγω του συνεχώς αυξανόμενου ενδιαφέροντος του επιστημονικού κοινού για τον πολιτισμό που άνθισε στα νησιά των Κυκλάδων και στο κεντρικό Αιγαίο κατά τους αρχαίους χρόνους, εκτίθεται στον πρώτο όροφο του μουσείου και αποτελείται από 350 περίπου αντικείμενα που αντιπροσωπεύουν κάθε χρονολογική φάση και τυπολογική εξέλιξη του Κυκλαδικού Πολιτισμού. η αξιόλογη αυτή συλλογή περιέχει: μαρμάρινα ειδώλια, αγγεία, μετάλλινα όπλα και εργαλεία και κεραμικά αντικείμενα. Τα περισσότερα από αυτά τοποθετούνται χρονικά από το 3200 π.Χ. έως το 2000 π.Χ. Η κυριότερη μορφή τέχνης του Κυκλαδικού Πολιτισμού, σύμφωνα με τις ιστορικές πηγές και τα ευρήματα των ανασκαφών, ήταν η μαρμαρογλυπτική. Η ύπαρξη λατομείων μαρμάρου σε πολλά νησιά των Κυκλάδων και η εξόρυξη λευκού μαρμάρου καλής ποιότητας, ενθάρρυνε την ευρεία χρήση του για την κατασκευή οικοδομημάτων αλλά και αντικειμένων πρακτικής ή συμβολικής χρήσης. Τα περίφημα κυκλαδικά ειδώλια είναι τα πιο χαρακτηριστικά και αντιπροσωπευτικά δημιουργήματα του Κυκλαδικού Πολιτισμού. Η συλλογή του μουσείου Γουλανδρή περιλαμβάνει μια αντιπροσωπευτική σειρά μαρμάρινων ειδωλίων, από τα πρώιμα βιολόσχημα ειδώλια που χρονολογούνται από το 3200-2800 π.Χ. μέχρι και τα μεγαλύτερα και καλοσχηματισμένα ειδώλια των ύστερων χρόνων της περιόδου 2800-2300 π.Χ., κάποια από τα οποία έχουν μνημειώδεις διαστάσεις. Η συλλογή της Αρχαίας Ελληνικής τέχνης περιλαμβάνει αντικείμενα από την εποχή του Χαλκού (2η χιλιετία π.Χ.) μέχρι και ρωμαϊκή περίοδο και τους πρώτους μ.Χ. αιώνες. Μέσα από τα εντυπωσιακά εκθέματα του μουσείου ο επισκέπτης έχει την ευκαιρία να δει και να θαυμάσει αντικείμενα τέχνης που καλύπτουν χρονικά είκοσι και πλέον αιώνες ελληνικής τέχνης. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν αυτά τα σπουδαία ευρήματα που προέρχονται από την Κρήτη, την εποχή που άκμασε ο Μινωικός πολιτισμός και αυτά ανάγονται στον Μυκηναϊκό πολιτισμό. Εντυπωσιακά είναι και τα εκθέματα των κλασικών χρόνων (6ος – 4ος αιώνας π.Χ.) αλλά και της ρωμαϊκής εποχής. Η αρχαία ελληνική τέχνη αντιπροσωπεύονται στην έκθεση από σημαντικά δείγματα προέρχονται από την κεραμική, τη γλυπτική, την μεταλλοτεχνία, την υαλοτεχνία και την αργυροχρυσοχοΐα.

Επίσης, αξίζει να δείτε τη Συλλογή της Αρχαίας Ελληνικής Τέχνης του Κάρολου Πολίτη, όπου κι αυτή καλύπτει μια ευρεία χρονική περίοδο από τον 14ο αιώνα π.Χ. έως τον 6ο αιώνα και αποτελείται από μοναδικά κομμάτια της αρχαίας Ελληνικής τέχνης που συμπληρώνουν τη μόνιμη συλλογή της Αρχαίας ελληνικής Τέχνης. Από τα εκθέματα ξεχωρίζει μια σειρά από χάλκινα κράνη και ξίφη, η οποία είναι αφιερωμένη στην τέχνη του πολέμου στην αρχαία Ελλάδα.
Το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης είναι αφιερωμένο στη μελέτη και προβολή των αρχαίων πολιτισμών του Αιγαίου και της Κύπρου, με ιδιαίτερη έμφαση στην Κυκλαδική τέχνη της 3ης π.Χ. χιλιετίας.

Ιδρύθηκε το 1986, αρχικά για να στεγάσει την ιδιωτική συλλογή του Νικολάου και της Ντόλλης Γουλανδρή και σταδιακά επεκτάθηκε για να φιλοξενήσει και άλλες σημαντικές συλλογές-δωρεές.

Σήμερα, στις αίθουσες του μουσείου, παρουσιάζονται τρεις μεγάλες πολιτισμικές ενότητες:
• ο Κυκλαδικός Πολιτισμός της Πρώιμης Εποχής του Χαλκού
(3200 – 2000 π.Χ.) .
• η Αρχαία Ελληνική Τέχνη, από τους προϊστορικούς χρόνους μέχρι τη Ρωμαϊκή εποχή (2η χιλιετία π.Χ. – 4ος αι. μ.Χ.).
• ο Κυπριακός Πολιτισμός από τη Χαλκολιθική περίοδο μέχρι τα πρώιμα βυζαντικά χρόνια (4η χιλιετία π.Χ. – 6ος αι. μ.Χ.)
http://www.cycladic.gr

Πολεμικό Μουσείο
http://www.warmuseum.gr/

Το ελληνικό κράτος αποφάσισε από το 1964, την ίδρυση του Πολεμικού Μουσείου τιμώντας όλους αυτούς που πάλεψαν για την ελευθερία της χώρας μας.
Ο σχεδιασμός έγινε από μια ομάδα διακεκριμένων επιστημόνων με επικεφαλή τον καθηγητή του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου κ. Θουκυδίδη Βαλεντή.
Στις 18 Ιουλίου του 1975 ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Τσάτσος και ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας Ευάγγελος Αβέρωφ εγκαινίασαν το Μουσείο.
Ανάμεσα στις ποικίλες δραστηριότητές του είναι οι εκδόσεις, η ίδρυση και συντήρηση μνημείων, ηρώων, χώρων μνήμης και η ενίσχυση φορέων της περιφέρειας.
Οι εκθεσιακοί χώροι τυ Μουσείου, αναπτύσσονται σε τέσσερα επίπεδα (ορόφους) και παρουσιάζουν εικόνες της ελληνικής ιστορίας από την αρχαιότητα μέχρι τις μέρες μας.
Προτείνουμε να αρχίσετε την επίσκεψη των εκθεσιακών χώρων από τον 1ο όροφο.

Στο μουσείο εκτίθενται όπλα από την λίθινη εποχή, την κλασική περίοδο μέχρι και τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Στον μόνιμο εκθεσιακό χώρο του μουσείου ο επισκέπτης μπορεί να δει: τη συλλογή που αναφέρεται στην αρχαιότητα και καλύπτει χρονικά την εποχή του λίθου, την πρώιμη εποχή του χαλκού και τη μυκηναϊκή εποχή στην οποία δίνεται ιδιαίτερη έμφαση.

Τα σύνολα φωτογραφιών και σχεδίων μέσα από τα οποία παρουσιάζεται η Ελληνική προϊστορία. Τη συλλογή που είναι αφιερωμένη στο Βυζάντιο και αυτή που αναφέρεται στην εποχή της Φραγκοκρατίας. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην Ελληνική Επανάσταση καθώς τα εκθέματα της σημαντικής αυτής περιόδου καταλαμβάνουν δύο αίθουσες του μουσείου. Επίσης, η ιστορία των Βαλκανικών Πολέμων, του Α’ Παγκόσμιου, του Ελληνοϊταλικού πολέμου και της Γερμανικής κατοχής παρουσιάζεται μέσα από μια σειρά όπλων και ντοκουμέντων που ζωντανεύουν μνήμες της νεότερης ιστορίας της Ελλάδας και της Ευρώπης.

Εκτός από τα όπλα τις εντυπώσεις κερδίζουν και τα πολεμικά αεροσκάφη, οι στρατιωτικές στολές και τα μοντέλα των πολεμικών πλοίων που καλύπτουν όλο το φάσμα της ελληνικής ιστορίας. Στο Μουσείο υπάρχει επίσης σημαντική και καλά οργανωμένη βιβλιοθήκη.

Παναθηναϊκό Στάδιο – Καλλιμάρμαρο

Με το όνομα Καλλιμάρμαρο φέρεται το Παναθηναϊκό Στάδιο της Αθήνας που βρίσκεται ανατολικά του Ζαππείου και βόρεια του λόφου του Αρδητού, …
Το Παναθηναϊκό Στάδιο ή καλλιμάρμαρο, είναι το στάδιο στο οποίο αναβίωσαν οι σύγχρονοι Ολυμπιακοί Αγώνες, το 1896. Η ιστορία του όμως ξεκινά από τα αρχαία χρόνια. Τότε ο χώρος του σημερινού σταδίου ήταν μια φυσική κοιλότητα του εδάφους ανάμεσα σε δυο υψώματα γύρω από τον ποταμό Ιλισό και τους λόφους Άγρα και Αρδηττό.
Το 330 – 329 π.Χ. ο Λυκούργος έκτισε το πρώτο Στάδιο, στη θέση αυτή με σκοπό να πραγματοποιούνται εκεί οι εορτές των Μεγάλων Παναθηναίων. Αργότερα ο αυτοκράτορας Αδριανός και συγκεκριμένα την περίοδο 140 – 144 μ.Χ. ανακαίνισε το Στάδιο, δίνοντάς του τη μορφή που είχε όταν ανακαλύφθηκε το 1870. Ήταν πεταλόσχημο, συνολικού μήκους στίβου 204,07μ. και πλάτους 33,35μ. Είχε χωρητικότητα 50 χιλιάδων θεατών. Το στάδιο είχε κτιστές κλίμακες ανάμεσα στις κερκίδες και στη σφενδόνη, ενώ στην πρόσοψη υπήρχε στοά με δωρικούς κίονες. Χαρακτηριστικό είναι ότι στην είσοδό του κατέληγε η γέφυρα η Ιλισού.
Μετά την ανακάλυψή του το Στάδιο ξαναχτίστηκε από λευκό πεντελικό μάρμαρο. Διατήρησε το πεταλόσχημο σχήμα του, ενώ χάρη στο φημισμένο για την ποιότητά του μάρμαρο έγινε ιδιαίτερα εντυπωσιακό.
Η νεότερη αναμόρφωση του Σταδίου έγινε στα τέλη του 19ου αιώνα από τον Γεώργιο Αβέρωφ για τους αγώνες της πρώτης Ολυμπιάδας, μετά την αναβίωση των Ολυμπιακών Αγώνων το 1896.

Εθνικός Κήπος

Στο χώρο του κήπου λειτουργεί και ένα μικρό καφέ, το οποίο αποτελεί τόπο συνάντησης για πολλούς εργαζόμενους Αθηναίους. Είναι μια καλή λύση για λίγη ώρα ηρεμίας και αποβολή του άγχους. Πίνοντας ένα καφέ ή γευματίζοντας με θέα το καταπράσινο κήπο κι ακούγοντας το τιτίβισμα των πουλιών, ξεχνάει κανείς ότι βρίσκεται στο κέντρο της πρωτεύουσας.

Στη νότια πλευρά του κήπου, βρίσκεται το Ζάππειο Μέγαρο. Πρόκειται για ένα μεγαλόπρεπο κτίριο που οικοδομήθηκε τον 19ο αιώνα. Ιδρυτές του ήταν οι Ελληνορουμάνοι Ευάγγελος και Κωνσταντίνος Ζάππας, οι οποίοι το έκτισαν ως συνεδριακό κέντρο.
Σήμερα, στο Ζάππειο Μέγαρο πραγματοποιούνται πολιτικές διασκέψεις, ενώ στον όμορφο κήπο του διοργανώνονται εκθέσεις, ενώ είναι ένας δημοφιλής τόπος συνάντησης.

Μία πραγματική όαση μέσα στο κέντρο της Αθήνας αποτελεί ο Εθνικός Κήπος, ο οποίος είναι ανοιχτός καθημερινά από την ανατολή έως την δύση του ηλίου. Μέσα στην απέραντη και χαώδη τσιμεντούπολη υπάρχει ένας πολύ μεγάλος χώρος που μπορεί κανείς να απολαύσει έναν περίπατο μέσα στο πράσινο και να ξεχάσει για λίγο τις χιλιάδες πολυκατοικίες, το καυσαέριο και τα κορναρίσματα των αυτοκινήτων.
Η κύρια είσοδος του Εθνικού Κήπου είναι από την λεωφόρο Αμαλίας, ενώ υπάρχουν άλλες έξι είσοδοι: μία από την Βασιλίσσης Σοφίας, τρεις από την Ηρώδου Αττικού και δύο από την περιοχή του Ζαππείου πάρκου.
Παραθέτω κάποια στοιχεία για τον Εθνικό Κήπο που βρήκα στο cityofathens.gr, ενώ ακολουθούν φωτογραφίες που τράβηξα σε πρόσφατη βόλτα μου εκεί.

Εντός του Εθνικού Κήπου λειτουργούν:
• Παιδική βιβλιοθήκη που λειτουργεί 9:00 – 15:00 καθημερινά (εκτός Κυριακής και Δευτέρας). Η βιβλιοθήκη διαθέτει δύο αναγνωστήρια με 6.000 βιβλία, αίθουσα παραμυθιού και μουσικής ακρόασης, και έναν προθάλαμο για την πρώτη επαφή με τις δραστηριότητες και το υλικό της.
• Παιδική χαρά, η οποία έχει έκταση 4,5 στρέμματα και φυλάσσεται.
• Μικρή ζωοπτηνολογική συλλογή που αποτελείται από πάπιες, χήνες, φραγκόκοτες, παγώνια, παπαγαλάκια, αγριοκάτσικα, ένα γαϊδουράκι κλπ.
• Μικρό βοτανικό μουσείο, με συλλογή δειγμάτων (Herbaririm) από τα καλλωπιστικά είδη του Κήπου.
Στον Εθνικό Κήπο υπάρχουν επίσης:
• Ηλιακό ρολόι, στην είσοδο της λεωφόρου Β. Αμαλίας.
• Μωσαϊκό δάπεδο ρωμαϊκής έπαυλης (επιφάνεια 425 τμ) κοντά στην είσοδο της Λεωφόρου Β. Σοφίας.
• Υπολείμματα ρωμαϊκών λουτρών, κοντά στην παιδική βιβλιοθήκη.
• Το σιδερένιο πολυγωνικό κάθισμα της βασίλισσας Αμαλίας, πάνω σ΄ένα ψηλό και συμπαγή βράχο (κοντά στην παιδική χαρά) απ΄όπου ατένιζε ένα ιστορικό τοπίο, που έφτανε και πέρα από το Σαρωνικό.
• 6 προτομές ιστορικών προσώπων (ποιητών, πολιτικών, μουσουργών).
• 5 πέργκολες με αναρριχώμενα, από τις οποίες η πιο μεγάλη (κοντά στην τεχνητή σπηλιά) έχει βοτσαλωτό δάπεδο (465 τμ), μικρό αναβρυτήριο και στηρίζει γλυτσίνιες και μπαξιάνες τριανταφυλλιές.
• 6 λίμνες με πιο μεγάλη τη γραφική λίμνη στο κέντρο του Κήπου, με το ξύλινο γεφυράκι, τον μικρό καταρράκτη και τα δύο νησάκια – αναβρυτήρια.

Πληροφορίες για τον Εθνικό Κήπο
• Έχει έκταση 154 στρεμμάτων.
• Είναι ανοικτός κάθε μέρα από την ανατολή μέχρι τη δύση του ήλιου.
• Είναι πάρκο κλειστού τύπου και γραφικού ρυθμού, προσαρμοσμένου στις ελληνικές συνθήκες.
• Χαρακτηριστικά του στοιχεία οι συμπαγείς μάζες πρασίνου, πυκνά εναλλασσόμενες με στενούς, σκιερούς, ελικοειδείς δρομίσκους.
• Οι δρομίσκοι του αποτελούν ένα δίκτυο μήκους 7.500 μέτρων.
• Οι συστάδες δένδρων και θάμνων και τα παρτέρια χλόης και ανθέων έχουν συνολική έκταση 120 στρεμμάτων.
• Το σύνολο των δένδρων ανέρχεται σε 7.000, από τα οποία τα 25% είναι φυλλοβόλα και τα 75% είναι αειθαλή.
• Το σύνολο των θάμνων είναι περίπου 40.000.
• Από το σύνολο των καλλωπιστικών ειδών (δένδρα, θάμνοι, αναρριχώμενα ποώδη – πολυετή), τα 100 είναι της ελληνικής χλωρίδας και τα 400 ξενικά.
• Εδώ κατασκευάστηκαν τα 2 πρώτα θερμοκήπια της χώρας.
• Υπάρχουν 6 λίμνες, που δίνουν γραφικότητα σε αντίστοιχα τοπία, αλλά λειτουργούν και σαν υδαταποθήκες για το πότισμα του πρασίνου.
• Το νερό ποτίσματος προέρχεται από ένα αρχαίο υδραγωγείο (Πεισιστράτειο 6ος αιώνας π.Χ.).

Βουλή των Ελλήνων (Ελληνικό Κοινοβούλιο)

Βουλή των Ελλήνων είναι η έδρα του Ελληνικού Κοινοβουλίου. Πρόκειται για νεοκλασικό κτήριο, σχεδιασμένο από τον Βαυαρό αρχιτέκτονα Γκέρτνερ (Gärtner) και βρίσκεται στην Πλατεία Συντάγματος στην Αθήνα. Στη δυτική πλευρά της Βουλής βρίσκεται το Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη.
Το κτήριο κατασκευάστηκε στο διάστημα 1836-1840, προορισμένο να γίνει ανάκτορο του Όθωνα, μετά τη μετακίνηση της πρωτεύουσας του κράτους από το Ναύπλιο στην Αθήνα το 1834. Ανεγέρθηκε με έξοδα του βασιλέα Λουδοβίκου Α΄ της Βαυαρίας, ως προσωπικό δάνειο προς τον Όθωνα. Η θεμελίωση του κτιρίου έγινε στις 25 Ιανουαρίου 1836.
Σταμάτησε να χρησιμοποιείται σαν κατοικία της βασιλικής οικογένειας το 1910, αφού είχε υποστεί και αρκετές ζημιές από δυο πυρκαγιές, το 1884 και το 1909. Αρκετά χρόνια αργότερα, το 1922, χρησιμοποιήθηκε σαν κέντρο υποδοχής και περίθαλψης των προσφύγων της Μικρασιατικής Καταστροφής. Το 1929 έγινε έδρα του Ελληνικού Κοινοβουλίου, που προηγουμένως στεγαζόταν στο Βουλευτήριο της οδού Σταδίου (σήμερα γνωστό σαν Παλιά Βουλή), και της Γερουσίας. Η μετατροπή του κτηρίου σε Κοινοβούλιο έγινε από τον αρχιτέκτονα Ανδρέα Κριεζή. Στις 25 Μαρτίου 1932 έγιναν και τα εγκαίνια του Μνημείου του Άγνωστου Στρατιώτη, που άρχισε να κατασκευάζεται το 1929.
Σήμερα είναι έδρα του Ελληνικού Κοινοβουλίου. Στεγάζει την αίθουσα του Κοινοβουλίου, της Γερουσίας και των Επιτροπών, τα Γραφεία του Προέδρου της Βουλής και των Αντιπροέδρων, μέρος του Αρχείου της Βουλής (το υπόλοιπο βρίσκεται στο Καπνεργοστάσιο επί της οδού Λένορμαν), γραφεία των κοινοβουλευτικών ομάδων των κομμάτων, το τηλεοπτικό κανάλι της Βουλής των Ελλήνων, καθώς και διοικητικές υπηρεσίες.
Άλλα κτήρια της Βουλής των Ελλήνων είναι το Καπνεργοστάσιο (Βιβλιοθήκη και Αρχείο της Βουλής), το κτήριο της Λεωφόρου Αμαλίας (διοικητικές υπηρεσίες), τα κτήριο της οδού Βουλής 4 και Μητροπόλεως 2 όπου βρίσκονται τα γραφεία των Βουλευτών επαρχίας και το Εκθετήριο του Ιδρύματος της Βουλής των Ελλήνων, μέρος του Μεγάρου Αρβανίτη (διοικητικές υπηρεσίες) και το κτήριο επί της οδού Σέκερη 1Α (διοικητικές υπηρεσίες).
Η ιστορία του νεοκλασικού κτιρίου, που σήμερα στεγάζει τη Βουλή των Ελλήνων, είναι ταυτισμένη με αυτή της πρωτεύουσας. Όταν η Αθήνα ορίστηκε πρωτεύουσα του νεοελληνικού κράτους, οικοδομήθηκε και το ανάκτορο του Βαυαρού βασιλιά Όθωνα, στο κέντρο της πόλης επί των οδών Αμαλίας και Βασιλίσσης Σοφίας. Πρόκειται για ένα έργο του αρχιτέκτονα Γκέρτνερ, ο οποίος επίλεξε και την τοποθεσία που θα κτιζόταν το παλάτι. Ένα στρατηγικό σημείο της πόλης για να υπογραμμίζεται η απόλυτη εξουσία του βασιλιά.
Το νεοκλασικό κτίριο, που αποτέλεσε το παλάτι του βασιλιά της, σχεδιάστηκε με σεβασμό προς τη αρχαιολογική κληρονομιά της Αθηνάς. Έτσι, σχεδιάστηκε με λιτές αρχιτεκτονικές γραμμές και διάκοσμο. Χαρακτηριστικό του είναι οι κίονες δωρικού ρυθμού που κοσμούν τις εισόδους του. Είναι ένα συμπαγές τετράγωνο κτίριο 6994 τ.μ. με τέσσερις εξωτερικές πτέρυγες που η κάθε μια διέθετε τρεις ορόφους, μια μεσαία πτέρυγα με δυο πατώματα και δυο αυλές, τη μεσημβρινή και τη βορινή, χωρίς ιδιαίτερα διακοσμητικά στοιχεία.
Το ανάκτορο αποτελούνταν από το ισόγειο, δυο ορόφους και το υπόγειο. Ήταν έτσι σχεδιασμένο ώστε να είναι να είναι προσπελάσιμο από όλες τις πλευρές του. Η κάθε του είσοδος εξυπηρετούσε και μια διαφορετική λειτουργία. Η δε επικοινωνία μεταξύ των ορόφων γινόταν με έναν ικανό αριθμό κλιμακοστασίων που ήταν τοποθετημένα σε όλες τις πτέρυγες του κτίσματος.

Κάθε όροφος ή τμήμα, εξυπηρετούσε τις στεγαστικές ανάγκες των διαφόρων λειτουργιών του κτηρίου. Στο υπόγειο στεγάζονταν οι αποθήκες. Στο ισόγειο συνυπήρχαν η Γραμματεία και το Ανακτορικό Ταμείο με τους βοηθητικούς τους χώρους, ο ναός των ανακτόρων, το θησαυροφυλάκιο και τα μαγειρεία. Στον πρώτο όροφο βρίσκονταν οι χώροι υποδοχής και οι χώροι κατοικίας των βασιλέων, οι οποίοι επικοινωνούσαν διαδοχικά μεταξύ τους και ήταν οι πολυτελέστεροι χώροι του κτηρίου. Τον δεύτερο όροφο καταλάμβαναν οι χώροι διαμονής των διαδόχων, του αυλάρχη και του προσωπικού των ανακτόρων.
Εντυπωσιακές είναι οι τοιχογραφίες και οι πίνακες ζωγραφικής που κοσμούν τους τοίχους και τις οροφές του κτιρίου.

Η Βουλή των Ελλήνων μεταφέρθηκε στα παλιά ανάκτορα το 1935. Από τότε έχει ανακαινιστεί αρκετές φορές ώστε να ανταποκρίνεται λειτουργικά στις σύγχρονες ανάγκες των βουλευτών.

Το 1932 στο προαύλιο των παλιών ανακτόρων ανεγέρθηκε το Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη. Έκτοτε αποτελεί το επίκεντρο των Εθνικών εορτασμών αλλά κι ένα από τα δημοφιλέστερα αξιοθέατα της πόλης. Κι αυτό οφείλετε κυρίως στους εύζωνες που αποτελούν την τιμητική φρουρά της βουλής των Ελλήνων και του Μνημείου του Αγνώστου Στρατιώτη. Ιδιαίτερα εντυπωσιακή είναι η αλλαγή φρουράς που γίνεται κάθε δύο ώρες και περιλαμβάνει μια σύντομη τελετή. Σ’ αυτή γίνεται επίδειξη των όπλων, ενώ οι τσολιάδες με το παράστημα και το σταθερό τους βηματισμό εντυπωσιάζουν το συγκεντρωμένο πλήθος και ειδικά τους τουρίστες που σπεύδουν να φωτογραφίζονται με τους εύζωνες, οι οποίοι φορούν την παραδοσιακή ενδυμασία της Ηπειρωτικής Ελλάδας, τη γνωστή λευκή φουστανέλα και τα τσαρούχια.

Μνημείο Αγνώστου Στρατιώτη

Καθ’ όλη τη διάρκεια της ιστορίας, πολλοί στρατιώτες έχουν πεθάνει στους πολυάριθμους πολέμους χωρίς υπολείμματα. Πολλά κράτη έχουν αναπτύξει την πρακτική ενός συμβολικού μνημείου του άγνωστου στρατιώτη που αντιπροσωπεύει τον πολεμικό τάφο εκείνων των μη αναγνωρισμένων στρατιωτών. Περιέχουν συνήθως τα υπολείμματα ενός νεκρού στρατιώτη που είναι μη αναγνωρισμένος.
Η συνήθεια αυτή προέρχεται από την αρχαιότητα, που πίστευαν ότι βασανίζονταν οι ψυχές όσων δεν είχαν ταφεί τα σώματα. Η ταφή αυτών που είχαν χαθεί τα πτώματα, γινόταν συμβολικά είτε με την κατασκευή ειδώλου, είτε με κενοτάφιο.
Στην Ελλάδα, για πρώτη φορά το 1880 με απόφαση του δήμου Ερμούπολης Σύρου, στήθηκε μνημείο στον άγνωστο στρατιώτη του αγώνα του 1821. Στην Αθήνα ιδρύθηκε παρόμοιο μνημείο στην Πλατεία Συντάγματος, μπροστά στη Βουλή των Ελλήνων (Παλαιά Ανάκτορα) και αποκαλυπτήρια έγιναν στις 25 του Μάρτη του 1932 από την τότε κυβέρνηση του Ανδρέα Μιχαλακόπουλου.

ΑΘΗΝΑΪΚΗ ΤΡΙΛΟΓΙΑ: ΟΙ ΤΡΕΙΣ »ΝΑΟΙ» ΤΗΣ ΜΑΘΗΣΗΣ

ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΑΘΗΝΩΝ

Η Ακαδημία Αθηνών είναι ένα από τα τρία κτίρια της περίφημης Νεοκλασικής Τριλογίας: Ακαδημία – Πανεπιστήμιο – Βιβλιοθήκη. Το εντυπωσιακό οικοδόμημα είναι αντιπροσωπευτικό δείγμα ώριμου νεοκλασικισμού και κτίστηκε κατά τα έτη 1859 – 1863 και 1868 – 1885, σε σχέδια του Δανού αρχιτέκτονα Θεόφιλου Χάνσεν. Θεωρείται το αρτιότερο έργο του στην Ελλάδα.
Αποτελείται από αυτοτελή τμήματα που σχηματίζουν ένα αρμονικό σύνολο όγκων. Το κεντρικό κτίριο συνδέετε με τις δύο πλαϊνές πτέρυγες μέσο ενός διαδρόμου. Το πρόπυλο έχει στοιχεία που προέρχονται από την ανατολική πλευρά του Ερεχθείου, στην Ακρόπολη. Το κυρίως κτίριο είναι ιδιαιτέρως εντυπωσιακό χάρη στο πρόπυλό του και το μεγάλο αέτωμα. Τις εντυπώσεις κερδίζουν οι δυο κίονες ιωνικού ρυθμού που βρίσκονται μπροστά στην είσοδο της Ακαδημίας και στην κορυφή τους έχουν τοποθετηθεί τα αγάλματα του Απόλλωνα και της Αθηνάς. Το κύριο υλικό που χρησιμοποιήθηκε για τη κατασκευή του είναι το μάρμαρο.
Σήμερα στο κεντρικό κτίριο στεγάζονται τα γραφεία της Πρυτανείας, τα το Αρχείο και το Δικαστικό τμήμα. Στην Αίθουσα τελετών πραγματοποιούνται εκδηλώσεις της πανεπιστημιακής κοινότητας.

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ

Το δεύτερο από τα εντυπωσιακά κτίρια της Νεοκλασικής Τριλογίας είναι το Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Σχεδιάστηκε από τον Ch. Hansen και αποτελείται από ένα σύνολο επιμέρους κτιρίων που συνδέονται μεταξύ τους σχηματίζοντας ένα διπλό Τ και δύο αυλές. Η πρόσοψή του παρουσιάζει μια αυστηρή συμμετρία που τονίζεται με το ιωνικό πρόπυλο. Οικοδομήθηκε κατά τα έτη 1839 – 1864 και τα σχέδιά του είναι επηρεασμένα από την αισθητική του πρώιμου νεοκλασικισμού. Εντυπωσιακές είναι και οι τοιχογραφίες της πρόσοψης με τα κλασικά θέματα. Αξιοπρόσεκτο είναι και το σιντριβάνι αλλά και η κυκλική σκάλα. Το εσωτερικό του κτιρίου κοσμείται από υπέροχες τοιχογραφίες, και αγάλματα.
Σήμερα στο κεντρικό κτίριο στεγάζονται τα γραφεία της Πρυτανείας, τα το Αρχείο και το Δικαστικό τμήμα. Στην Αίθουσα τελετών πραγματοποιούνται εκδηλώσεις της πανεπιστημιακής κοινότητας.

ΕΘΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ

Το κτίριο της Εθνικής Βιβλιοθήκης οικοδομήθηκε στα τέλη του 18ου αιώνα. Χαρακτηριστικό του είναι ότι απαρτίζεται από τρία επιμέρους οικοδομήματα, από τα οποία το μεσαίο που είναι και το μεγαλύτερο στεγάζει το αναγνωστήριο. Το πιο εντυπωσιακό αρχιτεκτονικό στοιχείο του κτιρίου είναι η είσοδός του, με τη διπλή σκάλα αναγεννησιακού ρυθμού που οδηγεί στο πρόπυλο. Το αναγνωστήριο έχει περιμετρικούς κίονες δωρικού ρυθμού και γυάλινη οροφή.
Το κτίριο που είναι αντιπροσωπευτικό δείγμα του ώριμου νεοκλασικισμού κατασκευάστηκε το διάστημα 1887 – 1902, με σκοπό να στεγάζει τη δημόσια βιβλιοθήκη. Για την ιστορία αναφέρουμε ότι η πρώτη δημόσια βιβλιοθήκη της Ελλάδας ιδρύθηκε από τον κυβερνήτη Ι. Καποδίστρια το 1829 και μεταφέρθηκε στην Αθήνα το 1834. Το1884 ο τότε πρωθυπουργός Χαρίλαος Τρικούπης, πήρε την πρωτοβουλία κατασκευής κτιρίου δημόσια βιβλιοθήκης. Το έργο ξεκίνησε με δωρεά του Παναγή Βαλλιάνου και ολοκληρώθηκε με χορηγία από το δημόσιο ταμείο. Από τότε στο κτίριο έχουν γίνει κάποιες επεμβάσεις, αναδιαρρυθμίσεις και τροποποιήσεις του εσωτερικού του για τη δημιουργία βιβλιοστασίων.

Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος

Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος, που ιδρύθηκε με τη σύσταση του νεοελληνικού κράτους εποπτεύεται από το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων.
Στα αρχεία της φυλάσσονται ποικίλες κατηγορίες ιστορικών εγγράφων, σπάνιων βιβλίων και μια από τις μεγαλύτερες συλλογές Ελληνικών Χειρογράφων Κωδίκων διεθνώς, όλα μοναδικά τεκμήρια του ελληνικού πολιτισμού.
Για την καλύτερη αξιοποίηση των έντυπων καταλόγων της και για ταχύτερη και πληρέστερη πληροφόρηση με άμεση πρόσβαση, η Εθνική Βιβλιοθήκη προχώρησε στην ψηφιοποίηση αυτών των καταλόγων. Ο δικτυακός της τόπος http://www.nlg.gr/ παρέχει δυνατότητα αναζήτησης στις συλλογές της με: το Δημόσιο Καταλόγο (ΟΡΑC), το γενικό αλφαβητικό κατάλογο και τον κατάλογο χειρογράφων. Επίσης παρέχει πρόσβαση σε μια σειρά από ψηφιοποιημένες εφημερίδες και επετηρίδες ελληνικών πανεπιστημίων.
Διεύθυνση : Πανεπιστημίου 32, ΤΚ 106 79, Αθήνα
Tηλέφωνο : 210 3382601, fax: 210 3608495
e-mail : nlg@nlg.gr

Ακαδημία Αθηνών

H Aκαδημία Aθηνών είναι ο υψηλότερος την τάξη φορέας έρευνας στην Ελλάδα. Λειτουργεί ως Nομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου και εποπτεύεται από το Yπουργείο Eθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων. H λειτουργία της διέπεται από τον Iδρυτικό της Nόμο 4398/1929, με τον οποίο κυρώθηκε η από 18 Μαρτίου 1926 Συντακτική Aπόφαση περί Oργανισμού της Aκαδημίας Aθηνών.
Σήμερα στην Aκαδημία Aθηνών λειτουργούν 13 Eρευνητικά Kέντρα και 10 Γραφεία Eρευνών με εξειδικευμένες βιβλιοθήκες, καθώς και κεντρική Bιβλιοθήκη υπό την επωνυμία «Bιβλιοθήκη Iωάννης Συκουτρής». Aπό το 2002 υπό την εποπτεία της Aκαδημίας Aθηνών λειτουργεί το Ίδρυμα Iατροβιολογικών Eρευνών.
Tο μέγαρο της Aκαδημίας Aθηνών αποτελεί το ένα από τα μέρη της «αρχιτεκτονικής τριλογίας», Mουσείο (Eθνική Bιβλιοθήκη) – Πανεπιστήμιο – Aκαδημία, που σχεδίασε το 1859 ο Δανός αρχιτέκτονας Θεόφιλος Χάνσεν (1813-1891), νεότερος αδελφός του αρχιτέκτονα του Πανεπιστημίου Κρίστιαν Χάνσεν. Θεωρείται το σημαντικότερο έργο του Χάνσεν, και ένα από τα ωραιότερα νεοκλασικά οικοδομήματα του κόσμου. Πηγή έμπνευσης του αρχιτέκτονα ήταν η κλασική αρχιτεκτονική του αθηναϊκού 5ου αιώνα, όπως εμφανίζεται με τα μνημεία της Aκροπόλεως. Eιδικότερα ο Χάνσεν έλαβε τα στοιχεία ιωνικού ρυθμού που κυριαρχούν στο οικοδόμημα της Aκαδημίας από το κομψοτέχνημα του Eρεχθείου. Στον γλυπτικό και ζωγραφικό διάκοσμο του μεγάρου συγκεφαλαιώνεται όλη η αρχαία ελληνική παράδοση και συγχρόνως εκφράζονται τα χαρακτηριστικά του παρόντος και τα οράματα του Eλληνισμού της εποχής. http://www.academyofathens.gr/

Πανεπιστήμιο

Το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, το οποίο συνήθως αναφέρεται απλά ως Πανεπιστήμιο Αθηνών, αποτελεί Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα που δραστηριοποιείται στη Ελληνική πρωτεύουσα. Λειτουργεί αδιαλείπτως από την ίδρυσή του στις 3 Μαΐου 1837. Σήμερα είναι το δεύτερο μεγαλύτερο Πανεπιστήμιο της Ελλάδας σε αριθμό φοιτητών (μετά το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης), με περισσότερους από 50.000 προπτυχιακούς φοιτητές. Είναι επίσης το παλαιότερο πανεπιστήμιο στο χώρο της ανατολικής Μεσογείου.
Το Πανεπιστήμιο Αθηνών ιδρύθηκε στις 3 Μαΐου 1837 από τον τότε Βασιλιά της Ελλάδας Όθωνα και ονομάσθηκε προς τιμή του Οθώνειον Πανεπιστήμιον. Αποτελούσε το πρώτο πανεπιστημιακό ίδρυμα τόσο στο νέο Ελληνικό Κράτος όσο και στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσόγειου. Το νεοσύστατο ίδρυμα συναποτελούσαν οι σχολές Θεολογίας, Νομικής, Ιατρικής και Τεχνών (στο γνωστικό πεδίο της οποίας συγκαταλέγονταν οι Eφαρμοσμένες Eπιστήμες και τα Mαθηματικά). Κατά το πρώτο έτος λειτουργίας του, το ίδρυμα στελέχωναν 33 καθηγητές, ενώ μαθήματα παρακολουθούσαν 52 φοιτητές και 75 μη εγγεγραμμένοι ακροατές. Το πανεπιστήμιο στεγάσθηκε αρχικά στην κατοικία του αρχιτέκτονα Σταμάτη Κλεάνθη στην Πλάκα που σήμερα φιλοξενεί το Μουσείο του ιδρύματος. Το Νοέμβριο του 1841 το ίδρυμα μεταστεγάσθηκε στο Κεντρικό Κτήριο του Πανεπιστημίου Αθηνών, ένα κτήριο σχεδιασμένο από το Δανό αρχιτέκτονα Κρίστιαν Χάνσεν και διακοσμημένο από το ζωγράφο Karl Rahl (εικόνα δεξιά), αποτελώντας την περίφημη «αρχιτεκτονική τριλογία της Αθήνας», μαζί με τα κτίρια της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος (αριστερά), και εκείνο της Ακαδημίας Αθηνών (δεξιά).
Το Πανεπιστήμιο διατήρησε την ονομασία Οθώνειο μέχρι το 1862, χρονιά κατά την οποία ο Όθων αναγκάσθηκε να εγκαταλείψει την Ελλάδα. Στις 20 Οκτωβρίου 1862 το ίδρυμα μετονομάσθηκε σε Εθνικόν Πανεπιστήμιον.
Το σημερινό του όνομα το Πανεπιστήμιο της ελληνικής πρωτεύουσας έλαβε το 1911 χάρη στον Ηπειρώτη ευεργέτη Ιωάννη Δόμπολη (1769-1850), ο οποίος ήταν ένας πλούσιος έμπορος που ζούσε στη Ρωσία. Διαπνεόμενος από την ιδεολογία της Μεγάλης Ιδέας, η οποία τότε είχε απήχηση στους Έλληνες, διέθεσε όλη του την περιουσία στο ελληνικό Δημόσιο για να ιδρυθεί μετά από 50 χρόνια πανεπιστήμιο στην πρωτεύουσα της Ελλάδας, με τον όρο πως το νέο ίδρυμα θα ονομαζόταν Καποδιστριακό πανεπιστήμιο, προς τιμή του πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδος, Ιωάννη Καποδίστρια. Αποτελούσε ελπίδα του Δόμπολη ότι κατά την εκτέλεση της διαθήκης πρωτεύουσα της Ελλάδας θα είχε πια γίνει η Κωνσταντινούπολη. Το 1911, το Πανεπιστήμιο της Αθήνας (που παρά τους διακαείς πόθους του Δόμπολη παρέμενε πρωτεύουσα της χώρας), για να κληρονομήσει την τεράστια περιουσία του Δόμπολη, διχοτομήθηκε σε δύο τύποις ανεξάρτητες νομικά οντότητες, το Καποδιστριακόν Πανεπιστήμιον (στο οποίο ανήκαν οι θεωρητικές σχολές) και το Εθνικόν Πανεπιστήμιον (στο οποίο ανήκαν οι θετικές σχολές). Τα δύο νομικά πρόσωπα συγχωνεύθηκαν ξανά με τον οργανισμό του 1932 και το ίδρυμα μετονομάστηκε σε Αθήνησι Εθνικόν και Καποδιστριακόν Πανεπιστήμιον, ονομασία που διατηρεί σχεδόν αναλλοίωτη μέχρι και σήμερα.
Το 1904 η Σχολή των Τεχνών διασπάστηκε σε δύο επιμέρους Σχολές: τη Σχολή Τεχνών και αυτή των Επιστημών. Στη Σχολή Επιστημών συμπεριλαμβάνονταν αρχικά οι Σχολές Μαθηματικών, Φαρμακευτικής και Φυσικής, ενώ το 1911 προστέθηκε σε αυτές και η Σχολή Οδοντιατρικής. Το 1919 συστάθηκε το τμήμα Χημείας και τρία χρόνια αργότερα, το 1922, η Σχολή Φαρμακευτικής μετέπεσε σε αυτόνομο τμήμα.
Κατά τη δεκαετία του 1960 έγιναν οι πρώτες ενέργειες με σκοπό την μετεγκατάσταση του πανεπιστημίου και τη συγκέντρωση των δραστηριοτήτων του σε ενιαίο χώρο (Πανεπιστημιούπολη) στην περιοχή Ζωγράφου. Σήμερα στην Πανεπιστημιούπολη βρίσκεται η Φιλοσοφική και Θεολογική Σχολή, η Σχολή Θετικών Επιστημών και μία από τις Φοιτητικές Εστίες. http://www.uoa.gr/uoagr/uoaindex.htm

ΕΘΝΙΚΟ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ

Το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας είναι ένα από μεγαλύτερα και σημαντικότερα στο είδους του, στον κόσμο. Στεγάζεται σε ένα επιβλητικό νεοκλασικό κτίριο που βρίσκεται στην οδό Πατησίων και οικοδομήθηκε στο οικόπεδο που δώρισε γι’ αυτό η Ελένη Τοσίτσα. Η κατασκευή του ξεκίνησε το 1866 και ολοκληρώθηκε το 1889, με την κατασκευή σταδιακά της δυτικής πτέρυγας το 1874, της βόρειας το 1881, της νότιας το 1885 και τέλος της ανατολικής.

Το μουσείο είναι οργανωμένο με χρονολογική σειρά. Περιλαμβάνει συλλογές με προϊστορικά ευρήματα, με γλυπτά, με αγγεία και αντικείμενα μικροτεχνίας, με χάλκινα εκθέματα καθώς και μια εντυπωσιακή συλλογή με Αιγυπτιακές και Ανατολικές αρχαιότητες.

Τα πολυάριθμα και σπουδαία εκθέματα που φιλοξενούνται στις αίθουσες του μουσείου δίνουν την ευκαιρία σε κάθε επισκέπτη να ταξιδέψει στο πολυσήμαντο παρελθόν της Αθήνας αλλά και να γνωρίσει τους πολιτισμούς που άνθησαν σε όλο τον Ελληνικό χώρο.

Όταν θα επισκεφθείτε το μουσείο φροντίστε να έχετε αρκετό χρόνο στη διάθεσή σας, ώστε να μπορέσετε να δείτε και να θαυμάσετε όλα τα αξεπέραστα δημιουργήματα της αρχαιότητας και να τους δώσετε τη δέουσα προσοχή.
Όλα τα εκθέματα παρουσιάζουν μεγάλο ενδιαφέρον. Εντούτοις είναι φυσικό κάποια από αυτά να έχουν ξεχωρίσει. Ενδεικτικά αναφέρουμε κάποια από αυτά:

Από τη συλλογή με τα μυκηναϊκά ευρήματα τις εντυπώσεις κερδίζει το χρυσό νεκρικό προσωπείο, γνωστό ως «η μάσκα του Αγαμέμνονα» που έφερε στο φως ο αρχαιολόγος Σλήμαν το 1874. Αν και έχει αποδειχθεί ότι η μάσκα δεν άνηκε στον Αγαμέμνονα, εξακολουθεί να αποτελεί ένα αξιόλογο κι εντυπωσιακό εύρημα που αξίζει να δείτε. Οι έρευνες απέδειξαν ότι επρόκειτο για εκμαγείο νεκρού βασιλιά, ο οποίος όμως πέθανε τρεις αιώνες πριν από τον Αγαμέμνονα. Εκτός από την περίφημη μάσκα θα δείτε τη συλλογή με τα μυκηναϊκά κοσμήματα, τα ξίφη και τα αντικείμενα που βρέθηκαν στους βασιλικούς τάφους των Μυκηνών.

Εντύπωση προκαλεί το γιγαντιαίο μπρούτζινο άγαλμα που απεικονίζει τον Ποσειδώνα ή τον Δία. Είναι γνωστό ως ο Ποσειδώνας του Αρτεμισίου και χρονολογείται από το 450 π.Χ. Ακόμη και σήμερα οι αρχαιολόγοι εξακολουθούν να διαφωνούν για το ποιον από τους δύο θεούς απεικονίζει αυτό το αριστούργημα της γλυπτικής τέχνης. Το άγαλμα έχει ύψος 2,09 μ. και το υψωμένο δεξί του χέρι ετοιμάζεται να ρίξει κεραυνό, σύμφωνα με αυτούς που πιστεύουν ότι επρόκειτο για τον Δία ή κρατούσε την τρίαινα, σύμφωνα με αυτούς που πιστεύουν ότι επρόκειτο για το Ποσειδώνα.

Επίσης, αξίζει την προσοχή σας το αγαλματίδιο του Κεραυνοβόλου Δία που βρέθηκε στον αρχαιολογικό χώρο της Δωδώνης. Η στάση του θεού καθώς ετοιμάζεται να ρίξει τον κεραυνό, είναι ίδια με αυτή του αγάλματος του Ποσειδώνα του Αρτεμισίου.

Ένα ακόμη άγαλμα που αποτέλεσε αντικείμενο διαφωνιών των αρχαιολόγων είναι ο Έφηβος των Αντικυθήρων. Το εντυπωσιακό μπρούτζινο άγαλμα απεικονίζει έναν νεαρό γυμνό άντρα και διακρίνεται για την τεχνοτροπία και τον ρεαλισμό του. Είναι έκδηλο ότι το θέμα κρατούσε κάποιο σφαιρικό αντικείμενο στο χέρι του. Γι’ αυτό και κάποιοι ισχυρίζονται ότι επρόκειτο για τον θεό Πάνα που κρατά ένα μήλο, ενώ άλλοι υποστηρίζουν ότι είναι το άγαλμα του Περσέα που κρατά το κεφάλι της Ανδρομέδας.
Το άγαλμα βρέθηκε σε αρχαίο ναυάγιο στο θαλάσσιο χώρο των Αντικυθήρων το 1900.

Το παιδί του Μαραθώνα, είναι το άγαλμα ενός έφηβου που πήρε το όνομά του από τον κόλπο του Μαραθώνα, κοντά στον οποίο ανακαλύφθηκε το 1926. Η πινακίδα στο βάθρο του αγάλματος αναφέρει ότι επρόκειτο για πυγμάχο. Το άγαλμα έχει χαρακτηριστεί ως αριστούργημα και πιθανώς να είναι έργο του Πραξιτέλη ή ενός εκ των μαθητών του. Χρονολογείται από το 325 – 300 π.Χ.

Ένα ακόμη μπρούτζινο άγαλμα που ξεχωρίζει είναι ο Μικρός Ιππέας από το ιερό του Διός στη Δωδώνη. Αποτελούσε πιθανόν ζεύγος με ένα παρόμοιο αγαλμάτιο που βρίσκεται στο Λούβρο. Το σύνολο απεικόνιζε ίσως τους Διόσκουρους . Χρονολογείται από το 575 – 550 π.Χ.

Στην αίθουσα με τα γλυπτά δεσπόζει το μαρμάρινο άγαλμα που αναπαριστά τη Θεά Αφροδίτη με τον Πανά και τον έρωτα. Οι εκφράσεις των προσώπων τους και τα αισθήματά τους αποδίδονται με τόσο ρεαλιστικό τρόπο που συγκινούν κάθε επισκέπτη. Το μαρμάρινο αυτό σύμπλεγμα βρέθηκε στη Δήλο.

Ξεχωριστό είναι και το αναθηματικό ανάγλυφο με παράσταση των Ελευσίνιων θεοτήτων. Το καλοδιατηρημένο ανάγλυφο φιλοτεχνήθηκε την περίοδο 440 – 430 π.Χ. και απεικονίζει τη Δήμητρα να παραδίδει στάχυα στον Τριπτόλεμο, τον νεαρό βασιλιά της Ελευσίνας. Δεξιά η κόρη της Περσεφόνη παρακολουθεί. Παρατηρείστε τη διαφορά μεγέθους μεταξύ της θεάς και του Τριπτόλεμου. Οι καλλιτέχνες της εποχής όφειλαν να δίνουν περισσότερο ύψος στους θεούς όταν τους απεικόνιζαν με μαζί με θνητούς.

Μην παραλείψετε να δείτε και τη παλαιότερη σωζόμενη στήλη που χρονολογείται από τον 5ο π.Χ. αιώνα. Πρόκειται για τη στήλη της Ηγησούς που ανακαλύφθηκε στον Κεραμεικό. Απεικονίζει την Ηγησώ καθιστή και μπροστά της μια σκλάβα που της δίνει ένα κουτί. Στο πάνω μέρος της στήλης είναι χαραγμένο το όνομα «Ηγησού του Προξένου». Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η απεικόνιση της μελαγχολικής της έκφρασης.

Στο αρχαιολογικό μουσείο υπάρχουν και αίθουσες που φιλοξενούν μόνιμες ή και περιοδικές εκθέσεις. Ξεχωρίζουν δύο ιδιωτικές συλλογές. Η συλλογή κοσμημάτων της Ελένης Σταθάτου και η συλλογή Καραπάνου.

Μέσα από την ξενάγησή του στο Αρχαιολογικό μουσείο, ο επισκέπτης έρχεται σε επαφή με τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους στους οποίους δοξάστηκε ο αρχαίος πολιτισμός. Και βλέπει τα σημαντικά δείγματα γλυπτικής τέχνης, αγγειοπλαστικής, αργυροχρυσοχοΐας, κ.α. που φανερώνουν το πολιτιστικό επίπεδο των αρχαίων πολιτισμών και την κουλτούρα των Ελλήνων ανά τους αιώνες.
Το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Ελλάδας είναι ένα από τα σημαντικότερα μουσεία του κόσμου στον τομέα της αρχαίας τέχνης. Στις συλλογές του εκπροσωπούνται όλοι οι πολιτισμοί που άνθισαν στον ελληνικό χώρο από την προϊστορική εποχή ως το τέλος της Ρωμαιοκρατίας. Βρίσκεται στην περιοχή των Εξαρχίων στο κέντρο της Αθήνας, μεταξύ των δρόμων Ηπείρου, Μπουμπουλίνας και Τοσίτσα, ενώ η κεντρική του είσοδος βρίκεται επί της οδού Πατησίων δίπλα από το Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο. Ο τωρινός διευθυντής του μουσείου είναι ο Δρ. Νικόλαος Καλτσάς.
Το πρώτο αρχαιολογικό μουσείο στην Ελλάδα δημιουργήθηκε από τον πρωθυπουργό Ιωάννη Καποδίστρια στην Αίγινα το 1829. Από τότε η αρχαιολογική συλλογή εκτέθηκε σε διάφορα μέρη, μέχρι το 1858 όταν προκηρύχθηκε διεθνής αρχιτεκτονικός διαγωνισμός για την τοποθεσία και το σχέδιο του μουσείου. Η τοποθεσία που βρίσκεται τώρα το μουσείο δωρίσθηκε από την Ελένη Τοσίτσα και η κατασκευή του ξεκίνησε το 1866 και ολοκληρώθηκε το 1889, χρησιμοποιώντας κονδύλια από την ελληνική κυβέρνηση, την Ελληνική Αρχαιολογική Εταιρία και την κοινότητα των Μυκηνών. Μεγάλοι ευεργέτες ήταν επίσης και οι Δημήτριος και Νικόλαος Βερναρδάκης από την Αγία Πετρούπολη οι οποίοι έδωσαν μεγάλο χρηματικό ποσό.
Η αρχική ονομασία του μουσείου ήταν Το Κεντρικόν Αρχαιολογικόν Μουσείον και αρχικά με διάταγμα του βασιλιά Όθωνα στεγάστηκε στο Ναό του Ηφαίστου μέχρι το 1874. Έπειτα από ταλαιπωρίες και επακόλουθες στεγάσεις των εκθεμάτων η δημιουργία του νέου μουσείου ξεκίνησε το 1866. Έλαβε τη σημερινή του ονομασία το 1881 από τον πρωθυπουργό Χαρίλαο Τρικούπη. Κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, το μουσείο σταμάτησε να λειτουργεί και οι αρχαιότητες εγκιβωτίστηκαν και κρύφτηκαν για την προστασία τους.
Η νότια πτέρυγα του μουσείου στεγάζει το Επιγραφικό Μουσείο, που διαθέτει την πλουσιότερη συλλογή επιγραφών παγκοσμίως. Το μουσείο αυτό δημιουργήθηκε κατά τα έτη 1953 – 1960 με σχέδια του αρχιτέκτονα Περικλή Καραντινού.
Το νεοκλασικό σχέδιο του μουσείου έρχεται σε πλήρη συμφωνία με τα εκθέματα που περιέχει. Έτσι και αλλιώς η νεοκλασική αρχιτεκτονική ήταν πολύ διαδεδομένη στην Ευρώπη τον καιρό που χτίστηκε το μουσείο. Το αρχικό σχέδιο έγινε από τον αρχιτέκτονα Ludwig Lange και αργότερα τροποποιήθηκε από τους Παναγή Κάλκο που ήταν ο κύριος αρχιτέκτων, Αρμόδιο Βλάχο και Ερνέστο Τσίλλερ. Μπροστά από το μουσείο υπάρχει ένας μεγάλος κήπος.
Το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο είναι το μεγαλύτερο μουσείο της Ελλάδας και ένα από τα σημαντικότερα του κόσμου. Με αρχικό προορισμό να δεχθεί το σύνολο των ευρημάτων από ανασκαφές του 19ου αιώνα, κυρίως από την Αττική, αλλά και από άλλες περιοχές της χώρας, σταδιακά πήρε τη μορφή ενός κεντρικού Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου και εμπλουτίσθηκε με ευρήματα από όλα τα σημεία του ελληνικού κόσμου. Οι πλούσιες συλλογές του, που απαριθμούν περισότερα από 11.000 εκθέματα, προσφέρουν στον επισκέπτη ένα πανόραμα του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού από τις αρχές της προϊστορίας έως την ύστερη αρχαιότητα.

Το μουσείο στεγάζεται στο επιβλητικό νεοκλασικό κτήριο, που οικοδομήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα σε σχέδια του L. Lange και τελικά διαμορφώθηκε από τον Ernst Ziller. Οι εκθεσιακοί χώροι του, δεκάδες αίθουσες σε κάθε όροφο, καλύπτουν έκταση 8.000 τ.μ. και στεγάζουν τις πέντε μεγάλες μόνιμες συλλογές: Τη Συλλογή Προϊστορικών Αρχαιοτήτων, που περιλαμβάνει έργα των μεγάλων πολιτισμών που αναπτύχθηκαν στο Αιγαίο από την 6η χιλιετία έως το 1050 π.Χ. (νεολιθικού, κυκλαδικού και μυκηναϊκού) και ευρήματα από τον προϊστορικό οικισμό της Θήρας. Τη Συλλογή Έργων Γλυπτικής, που παρουσιάζει την εξέλιξη της αρχαίας ελληνικής γλυπτικής από τον 7ο αι. π.Χ. έως τον 5ο αι. μ.Χ., μέσα από μοναδικά έργα τέχνης. Τη Συλλογή Αγγείων και Μικροτεχνίας, που περιλαμβάνει αντιπροσωπευτικά έργα της αρχαίας ελληνικής κεραμικής από τον 11ο αι. π.Χ. έως και τη ρωμαϊκή εποχή, καθώς και και τη Συλλογή Σταθάτου, μια διαχρονική συλλογή μικροτεχνημάτων. Τη Συλλογή Έργων Μεταλλοτεχνίας με πολλά μοναδικά πρωτότυπα έργα, αγάλματα, ειδώλια και έργα μικροτεχνίας. Τέλος, τη μοναδική για την Ελλάδα Συλλογή Αιγυπτιακών και Ανατολικών Αρχαιοτήτων με έργα τέχνης, που χρονολογούνται από την προδυναστική περίοδο (5000 π.Χ.) έως και τους χρόνους της ρωμαϊκής κατάκτησης.

Το μουσείο διαθέτει πλούσιο φωτογραφικό αρχείο και βιβλιοθήκη με πολλές σπάνιες εκδόσεις, η οποία εμπλουτίζεται διαρκώς για τις ανάγκες του επιστημονικού προσωπικού. Επίσης, διαθέτει σύγχρονα εργαστήρια συντήρησης μεταλλικών αντικειμένων, κεραμικής, λίθου, εργαστήρια εκμαγείων, οργανικών υλών, φωτογραφικό εργαστήριο και χημικό εργαστήριο. Στους χώρους του στεγάζονται, ακόμη, αίθουσες περιοδικών εκθέσεων, αμφιθέατρο διαλέξεων, καθώς και ένα από τα μεγαλύτερα πωλητήρια του Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων.

Το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο δέχεται χιλιάδες επισκέπτες κάθε χρόνο. Παράλληλα με την προβολή των εκθεμάτων του διοργανώνει περιοδικές εκθέσεις και συμμετέχει με δανεισμό έργων του σε εκθέσεις τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Επί πλέον, λειτουργεί ως κέντρο έρευνας για επιστήμονες από όλο τον κόσμο και συμμετέχει στην εκπόνηση ειδικών εκπαιδευτικών και άλλων προγραμμάτων. Στο αμφιθέατρό του διοργανώνονται αρχαιολογικές διαλέξεις, ενώ καινοτομία αποτελεί και η δυνατότητα ξενάγησης ατόμων με προβλήματα ακοής από το επιστημονικό προσωπικό. Το μουσείο λειτουργεί ως Ειδική Περιφερειακή Υπηρεσία του Υπουργείου Πολιτισμού, ενώ οι πέντε μόνιμες συλλογές του, εκτός από εκθεσιακές ενότητες, αποτελούν και αυτόνομα διοικητικά τμήματα.
http://odysseus.culture.gr/h/1/gh151.jsp?obj_id=3249

Πλατεία Ομονοίας

Η πλατεία Ομόνοιας είναι η δεύτερη σπουδαιότερη πλατεία της Αθήνας, μετά την πλατεία Συντάγματος. Αποτελεί μια μικρογραφία της πρωτεύουσας καθώς διαθέτει γραφικότητα, κοσμικότητα, λάμψη, γοητεία και εμπορική κίνηση. Είναι χαρακτηριστικό ότι βρίσκεται στη συμβολή έξι κεντρικών δρόμων της πόλης και αρκετών μικρότερων. Γι’ αυτό ανέκαθεν αποτελούσε το πιο πολυσύχναστο και πολύβουο κομμάτι της Αθήνας.
Περπατώντας κανείς στην Ομόνοια νομίζει ότι συμμετέχει σ’ ένα πανηγύρι των λαών. Εδώ συναντάει κανείς ανθρώπους από κάθε φυλή και από κάθε γωνιά της γης να συνυπάρχουν και να συνεργάζονται αρμονικά. Μικροπωλητές που πουλούν αντιπροσωπευτικά προϊόντα του τόπου τους, βιαστικοί διαβάτες, νοικοκυρές που κάνουν τα ψώνια τους και τουρίστες που παρατηρούν εντυπωσιασμένοι. Οι έντονοι ρυθμοί της πόλης είναι έκδηλοι στην πλατεία περισσότερο από οπουδήποτε αλλού.
Σήμα κατατεθέν της ιστορικής πλατείας Ομόνοιας, ήταν το στρογγυλό της σχήμα. Στην πάροδο των χρόνων γνώρισε πολλές μετατροπές αλλά πάντα διατηρούσε το κυκλικό της σχήμα. Εξάλλου όπως προαναφέραμε βρίσκεται στην καρδιά της πόλης και αποτελούσε τη συμβολή πολλών μεγάλων και αρκετών μικρότερων δρόμων. Κατά τη διάρκεια της τελευταίας της ανακαίνισης που έγινε λίγο πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες, οι ιθύνοντες κατάφεραν να τετραγωνίσουν τον κύκλο! Μια αλλαγή που άλλαξε τις συνήθειες μιας ζωής για τους Αθηναίους, καθώς οι κυκλοφοριακές μεταρρυθμίσεις που επέφερε ο τετραγωνισμός της πλατείας ήταν τεράστιες. Ο σκοπός της μετατροπής αυτής ήταν αφενός η αισθητική αναβάθμιση της περιοχής και η βελτίωση της ποιότητας της ζωής των πολιτών και αφετέρου η μείωση του κυκλοφοριακού προβλήματος.

ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

Η πλατεία Συντάγματος είναι η μια από τις δύο κεντρικότερες πλατείες της πρωτεύουσας (η άλλη είναι η πλατεία Ομόνοιας). Το Σύνταγμα, όπως απλά αποκαλούν οι Αθηναίοι την ευρύτερη περιοχή γύρω από την πλατεία, αποτελεί την καρδιά της πόλης. Εδώ, βρίσκεται η Βουλή των Ελλήνων, από εδώ ξεκινούν οι κεντρικότεροι δρόμοι της πόλης (Αμαλίας, Βασιλίσσης Σοφίας, Πανεπιστημίου, Σταδίου, Ερμού, Μητροπόλεως, κτλ.), εδώ θα δείτε τον Εθνικό κήπο, το Ζάππειο, τη Μητρόπολη Αθηνών, κτλ. Αποτελεί αφετηρία για τις μετακινήσεις των πολιτών και των τουριστών για πολλές περιοχές της πρωτεύουσας.
Η πλατεία έχει ανακαινιστεί πολλές φορές. Ειδικά, τα τελευταία χρόνια με τα έργα κατασκευής του μετρό, είχε μετατραπεί σ’ ένα ατελείωτο εργοτάξιο. Μετά την ολοκλήρωση των έργων η πλατεία Συντάγματος απέκτησε την παλιά της αίγλη.

Σταθμός Θησείου ΗΣΑΠ

Ο σταθμός Θησείου είναι σταθμός του μετρό της Αθήνας, επί της γραμμής 1 των Η.Σ.Α.Π., στη χιλιομετρική θέση 8,603 από Πειραιά. Βρίσκεται στην Αθήνα και πήρε το όνομά του από τον παρακείμενο αρχαίο ναό του Ηφαίστου, ο οποίος είναι γνωστός ως Θησείο. Εγκαινιάστηκε στις 27 Φεβρουαρίου 1869 και η σημερινή του μορφή ανάγεται στο 2004. Διαθέτει δύο πλευρικές αποβάθρες, αμαξοστάσιο και γραμμή εναπόθεσης αμαξοστοιχιών.
Ο σταθμός Θησείου είναι ο πρώτος σιδηροδρομικός σταθμός της πόλης της Αθήνας, ενώ το τμήμα Θησείο – Πειραιάς της σημερινής γραμμής 1 των Η.Σ.Α.Π. ήταν η πρώτη σιδηροδρομική γραμμή εντός των ορίων του ελληνικού κράτους. Ο σταθμός Θησείου έπαψε να είναι τερματικός στις 17 Μαΐου 1895, όταν η γραμμή επεκτάθηκε μέχρι την Ομόνοια. Σήμερα, τις ώρες αιχμής δρομολογούνται συρμοί μεταξύ Θησείου και Άνω Πατησίων.

ΣΤΑΘΜΟΣ ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙΟΥ

Το Μοναστηράκι βρίσκεται στην συμβολή των οδών Ερμού και Αθηνάς, στην είσοδο της παλιάς συνοικίας της Πλάκας κοντά στο παλιό τζαμί του Μοναστηρακίου.
Ο μικρός ναός της Παντάνασσας, που ήταν μετόχι της Μονής Καισαριανής, γνώρισε ιδιαίτερη οικονομική ευμάρεια από τις ιδιοκτησίες της στο γειτονικό παζάρι. Η ονομασία της τον 17ο αιώνα (Μέγα Μοναστήρι) απηχούσε αυτήν την οικονομική άνεση, την οποία έχασε με το πέρασμα του χρόνου, όποτε και παρέμεινε γνωστή ως Μοναστηράκι.
Ο Σταθμός Μοναστηρακίου είναι σταθμός του μετρό της Αθήνας, επί της γραμμής 1 των Η.Σ.Α.Π., στη χιλιομετρική θέση 9,069 από Πειραιά και επί της γραμμής 3 του Αττικού Μετρό. Βρίσκεται στην Αθήνα και πήρε το όνομά του από την πλατεία Μοναστηρακίου, κάτω από την οποία βρίσκεται. Το αρχικό όνομα του σταθμού ήταν «Μοναστήριον» και είναι εμφανές στις πινακίδες του σταθμού της γραμμής 1. Ο σταθμός προσφέρει τη δυνατότητα μετεπιβίβασης μεταξύ των δύο γραμμών που εξυπηρετεί, ενώ η σημερινή του μορφή ανάγεται στο 2007. Ο σταθμός Μοναστηρακίου έχει κατασκευαστεί επί της κοίτης του Ηριδανού ποταμού, τμήματα της οποίας, καθώς και υδραυλικά έργα διευθέτησης και εγκιβωτισμού του από την κλασσική εποχή είναι ορατά από ειδικά διαμορφωμένο χώρο του σταθμού.
Ο σταθμός της γραμμής 1 εγκαινιάστηκε στις 17 Μαΐου 1895. Είναι εν μέρει υπαίθριος και εν μέρει υπόγειος σε τοξοειδή ανάπτυξη και διαθέτει δύο πλευρικές αποβάθρες.
Ο σταθμός της γραμμής 3 εγκαινιάστηκε στις 22 Απριλίου 2003 και είναι εξ ολοκλήρου υπόγειος. Βρίσκεται σε χαμηλότερο επίπεδο από τον σταθμό της γραμμής 1 και διαθέτει κεντρική αποβάθρα και γραμμή εναπόθεσης αμαξοστοιχιών. Υπήρξε από τα εγκαίνιά του μέχρι την επέκταση του δικτύου προς το Αιγάλεω, στις 26 Μαΐου 2007, ο προς δυσμάς τερματικός σταθμός της γραμμής.
Στην περιοχή του σταθμού Μοναστηρακίου, παρ’ ότι οι γραμμές 1 και 3 συναντούνται, δεν υπάρχει κάποια συνδετήρια γραμμή μεταξύ τους, οπότε οι όποιες ανταλλαγές τροχαίου υλικού μεταξύ των δύο αυτών γραμμών πρέπει να λάβουν χώρα εμμέσως, με τη μεσολάβηση της γραμμής 2.

ΝΑΟΣ ΗΦΑΙΣΤΟΥ – ΘΗΣΕΙΟ

Ο ναός του Ηφαίστου και της Αθηνάς που κτίστηκε ανάμεσα στο 450 και 440 π.Χ. αποτελεί πρότυπο δωρικής κλασικής αρχιτεκτονικής. Ο ναός αποτελείται από σηκό με πρόναο και οπισθόδομο και περιβάλλεται από περιστύλιο με 34 κίονες, από τους οποίους οι έξι ανήκουν στις στενές και οι 13 στις μακριές πλευρές. Ορισμένες κατασκευαστικές ιδιομορφίες συνδέουν την αρχιτεκτονική του Ηφαιστείου με το ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο. Η θεματολογία της γλυπτικής διακόσμησης του ναού προέρχεται στην πρόσοψη από τον μυθολογικό κύκλο των άθλων του Ηρακλή και του Θησέα στις μακριές πλευρές. Μια μάχη των Ελλήνων υπό την εποπτεία ενός θεού διακοσμεί τη ζωφόρο του πρόναου, ενώ μια Κενταυρομαχία αποτελεί το θέμα της ζωφόρου του οπισθόδομου.
Στην αρχαιότητα ο ναός πλαισιωνόταν από έναν καλλιτεχνικά σχεδιασμένο κήπο γύρω του. Στο μεγάλου μεγέθους πήλινο δοχείο που ανασκάφηκαν γύρω από τις τρεις πλευρές του ναού είχαν φυτευτεί χαμηλά δέντρα και θάμνοι, γεγονός που αποδεικνύει την αφθονία του νερού στην περιοχή και το ενδιαφέρον για τη διαμόρφωση του περιβάλλοντα χώρου. Ακόμη και η σύγχρονη επιλογή των φυτών είναι προσανατολισμένη στην αρχαία βλάστηση.
Το 7ο μ.Χ. αιώνα το Θησείο μετατράπηκε σε χριστιανική εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Γεώργιο και σ’ αυτή τη μετατροπή οφείλεται η τόσο καλή διατήρηση μέχρι σήμερα του αρχαίου μνημείου (ήταν στεγασμένο). Απεναντίας, εκτός από τη θολωτή οροφή του σηκού, τις θύρες στους πλαϊνούς τοίχους και τον οπισθόδομο δεν έχει απομείνει τίποτα από την παλιά εκκλησία. Επειδή στην περίοδο της Τουρκοκρατίας απαγορευόταν η λειτουργία του ναού, με εξαίρεση μόνο την επέτειο της ονομαστικής εορτής του αγίου, οι Αθηναίοι τον αποκαλούσαν «Άγιο Γεώργιο Ακαμάτη».
Ο Ναός του Ηφαίστου (αποκαλούμενος και Θησείο) είναι αφιερωμένος στο θεό Ήφαιστο και στην Εργάνη Αθηνά. Βρίσκεται στην περιοχή του Θησείου, που πήρε το όνομά του λόγω της παλιάς, σήμερα αναθεωρημένης απόδοσης του ναού στο Θησέα. Ο ναός του Ηφαίστου είναι προσβάσιμος για το κοινό, καθώς αποτελεί τμήμα του αρχαιολογικού χώρου της Αρχαίας Αγοράς.
Ο Ναός του Ηφαίστου είναι χτισμένος πάνω στο λόφο του Αγοραίου Κολωνού, στο δυτικό μέρος της Αρχαίας Αγοράς. Είναι δωρικός περίπτερος εξάστυλος ναός, κτισμένος ίσως από τον αρχιτέκτονα Ικτίνο από πεντελικό μάρμαρο. Έχει 13 κίονες σε κάθε μακριά πλευρά και 6 σε κάθε στενή. Ο σηκός του χωρίζεται σε πρόναο, κυρίως ναό και οπισθόδομο.
Ο ναός είχε σχεδιαστεί και πιθανότατα αρχίσει να χτίζεται ήδη από το 450 π.Χ., σίγουρα πριν από τον Παρθενώνα. Η σύλληψή του ανήκει στη γενιά των Μαραθωνομάχων και του Κίμωνα, όχι στο οικοδομικό πρόγραμμα του Περικλή. Στα χρόνια που ακολουθούν σημειώνονται αλλαγές στο σχεδιασμό, γύρω στο 445 π.Χ. είναι όμως σε προχωρημένο στάδιο το έργο, αφού τότε ολοκληρώνονται οι μετόπες με τους άθλους του Ηρακλή και τα γλυπτά του ανατολικού αετώματος. Μεταξύ 445-440 π.Χ. φιλοτεχνείται η δυτική ζωφόρος. Ανάμεσα στο 435 και το 430 π.Χ. χρονολογούνται η ανατολική ζωφόρος, το δυτικό αέτωμα και η διαμόρφωση του εσωτερικού με περαιτέρω αλλαγές στο αρχικό σχέδιο. Το 421 π.Χ. τοποθετούνται η σίμη, τα ακρωτήρια και το λατρευτικό σύμπλεγμα του Ηφαίστου και της Αθηνάς, οπότε πρέπει να ολοκληρώνεται και η στέγη του ναού. Τα επίσημα εγκαίνια έγιναν το 416/5 π.Χ. Ο πιθανότερος λόγος που διάρκεσαν τόσο πολύ οι εργασίες στο ναό του Ηφαίστου είναι ότι με το οικοδομικό πρόγραμμα του Περικλή δόθηκε προτεραιότητα στον Παρθενώνα από το 447 π.Χ. και στο ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο από το 444 π.Χ.
Στην ανατολική πρόσοψη του ναού, που βλέπει προς την Αρχαία Αγορά, ο ανάγλυφος διάκοσμος στις μετόπες απεικονίζει τους άθλους του Ηρακλή, ενώ στο αέτωμα παριστάνεται πιθανόν μια Κενταυρομαχία (μάχη του Θησέα και των Λαπιθών εναντίον των Κενταύρων στο Πήλιο). Στην ανατολική ζωφόρο απεικονίζεται άλλη μια σκηνή μάχης. Η ταύτιση του θέματος δεν είναι σίγουρη και οι διάφορες ερμηνείες προτείνουν μάχη του Θησέα και των Παλλαντιδών, μάχη Ελλήνων και Τρώων στο Σκάμανδρο, όπου ο Ήφαιστος βοήθησε τον Αχιλλέα, ή μάχη του Ερεχθέα και του Ευμόλπου. Στη δυτική πλευρά ο γλυπτός διάκοσμος απεικόνιζε την άλωση της Τροίας στο αέτωμα και το κυνήγι του Καλυδωνίου Κάπρου στη ζωφόρο. Οι βόρειες και νότιες μετώπες αποδίδουν επεισόδια από τις περιπέτειες του Θησέα (γουρούνα Κρομμυώνα, Σκίρων, Κερκύων, Περιφήτης, Προκρούστης, Σίνης, ταύρος Μαραθώνα, Μινώταυρος).
Κατά την αρχαιότητα στο εσωτερικό του ναού υπήρχαν χάλκινα αγάλματα του Ηφαίστου και της Αθηνάς κατασκευασμένα από τον Αλκαμένη (421 – 415 π.Χ.). Πρόκειται για ένα από τα καλύτερα διατηρημένα μνημεία της Αγοράς και τον καλύτερα σωζόμενο ναό δωρικού ρυθμού στον Ελλαδικό χώρο.
Από τον 7ο αιώνα μέχρι το 1834, είχε μετατραπεί σε χριστιανική εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Γεώργιο με το παρανόμι «Άη-Γιώργης ο Ακαμάτης» – επειδή δε λειτουργούσε συχνά. Από το 1835 έως το 1874 στέγασε το πρώτο Κεντρικό Αρχαιολογικό Μουσείο της χώρας.

Στοά του Αττάλου

Η Στοά του Αττάλου είναι το λαμπρότερο ελληνιστικό κτήριο της Αγοράς και το μόνο που αναστηλώθηκε με σχεδόν αποκλειστικά σύγχρονο δομικό υλικό στις μέρες μας. Στεγάζει το Μουσείο του αρχαιολογικού χώρου της Αγοράς. Το κτήριο ήταν μια μεγαλόπρεπη διώροφη στοά περγαμηνού τύπου, η οποία δέσποζε στην ανατολική πλευρά της Αγοράς και πρόσφερε ανάπαυση στους επισκέπτες, ενώ στέγαζε και μια σειρά καταστημάτων.

Η Στοά του Αττάλου στην ανατολική πλευρά της Αρχαίας Αγοράς ήταν δώρο του βασιλιά της Περγάμου Αττάλου Β’ (159-138 π.Χ.) στην πόλη της Αθήνας, όπως δηλώνει επιγραφή στο επιστύλιο της κάτω κιονοστοιχίας, η οποία διατηρείται αποσπασματικά: «ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΑΤΤΑΛΟΣ ΑΤΤΑΛΟΥ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΙΣΣΗΣ ΑΠΟΛΛΩΝΙΔΟΣ«.

Το κτήριο αναπτυσσόταν σε μήκος περίπου 116 μέτρων, ήταν διώροφο με δεύτερη σειρά κιόνων στο εσωτερικό και 21 καταστήματα στο βάθος σε κάθε όροφο. Στο ισόγειο η εξωτερική κιονοστοιχία ήταν δωρική και η εσωτερική ιωνική, με αρράβδωτους κίονες. Στον όροφο η εξωτερική κιονοστοιχία ήταν ιωνική και η εσωτερική είχε κιονόκρανα Περγαμηνού τύπου.

Η Στοά του Αττάλου αποτελούσε για τους Αθηναίους χώρο συνάντησης, περιπάτου και εμπορικό κέντρο της εποχής. Καταστράφηκε από τους Ερούλους το 267 μ.Χ και ενσωματώθηκε στο Υστερορρωμαϊκό τείχος της Αθήνας.

Η αναστήλωση της Στοάς πραγματοποιήθηκε μεταξύ των ετών 1953-1956 από την Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών, βασίσθηκε στις μελέτες του αρχιτέκτονα Ιωάννη Τραυλού, και υλοποιήθηκε χάρη στη δωρεά του John D. Rockefeller Jr. Σήμερα, η Στοά λειτουργεί ως μουσείο, στο οποίο εκτίθενται τα ευρήματα από τις ανασκαφές του χώρου της Αρχαίας Αγοράς.

ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΟΤΖΙΑ (ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ)

Βρίσκεται μπροστά από το δημαρχείο Αθηνών. Παλαιότερα ονομαζόταν πλατεία λαού και πλατεία Λουδοβίκου. Εκτός από το επιβλητικό Δημαρχιακό Μέγαρο,η πλατεία περιβάλλεται και από άλλα ιστορικά μνημεία που αποτελούν αρχιτεκτονικά στολίδια για την πόλη. Αναλυτικότερα στην νότια πλευρά της πλατείας δεσπόζει το Μέγαρο Μελά, ένα ακόμη έργο του διάσημου αρχιτέκτονα Ερνέστο Τσίλλερ, χαρακτηριστικό του οποίου είναι η επιβλητική πρόσοψη και οι δύο προεξέχοντες πυργίσκοι στα άκρα του. Η κεντρική του αίθουσα καλύπτεται με γυάλινη οροφή ενώ έχει περιμετρικές τοξοστοιχίες δωρικού και ιωνικού ρυθμού. Στο λαμπρό αυτό οικοδόμημα που αποτελούσε την οικία του Β. Μελά, σήμερα στεγάζεται το Πολιτιστικό Κέντρο της Εθνικής Τράπεζας. Στην ανατολική πλευρά της πλατείας της πλατείας θα δείτε το αναγεννησιακού ρυθμού Μέγαρο Γ. Σταύρου, που σήμερα στεγάζει υπηρεσίες της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας. Στο βορειοανατολικό άκρο της πλατείας ανακαλύφθηκε και εκτίθεται σε ένα ειδικά διαμορφωμένο χώρο, τμήμα της Αχαρνικής πύλης του Θεμιστόκλειου τείχους της πόλης.
Η πλατεία Κοτζιά διασχίζεται από την οδό Αθηνάς. Πρόκειται για έναν κεντρικό και εμπορικό δρόμο της πόλης. Κατά μήκος της οδού που συνδέει την πλατεία Ομόνοιας με την πλατεία Μοναστηρακίου λειτουργούν πολλά εμπορικά καταστήματα κυρίως τροφίμων. Εδώ βρίσκεται και η Βαρβάκειος Δημοτική Αγορά, που στεγάζεται σ’ ένα κτίριο ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής σχεδίασης.

ΠΛΑΤΕΙΑ ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙΟΥ

Η πλατεία Μοναστηρακίου είναι μια από τις πιο πολυσύχναστες της πόλης. Περιβάλλεται από τους πιο εμπορικούς δρόμους της λεγόμενης παλιάς Αθήνας και παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Εδώ χτυπά η καρδιά της πιο χαρακτηριστικής συνοικίας της πρωτεύουσας. Φυσικά μιλάμε για το Μοναστηράκι, που μοιάζει με μια πόλη μέσα στη πόλη. Ο χρόνος σταμάτησε στα στενά σοκάκια της όμορφης γειτονιάς και έμεινε εκεί να αναπολεί τα περασμένα. Έτσι, η ολόκληρη η περιοχή ζει το σήμερα, διατηρώντας τη μορφή του χθες και προσφέρει στους περιπατητές πληθώρα συγκινήσεων.
Στην ιστορική πλατεία Μοναστηρακίου, η οποία ανακαινίστηκε πρόσφατα και απέκτησε την παλιά της αίγλη, βρίσκεται και η είσοδος του σταθμού του μετρό. Γύρω της εκτείνονται οι γραφικότεροι και πιο εμπορικοί δρόμοι της Αθήνας. Ανδριανού, Πανδρόσου, Ηφαίστου, Αγίου Φιλίππου, Ερμού και οι κάθετοι σ’ αυτούς δρόμοι, είναι οι δημοφιλέστεροι και πιο πολυσύχναστοι στους οποίους μπορεί κανείς να βρει και να αγοράσει τα πάντα.
Επίσης, στην πλατεία βρίσκεται το τζαμί Τζισταράκη το οποίο λειτουργεί ως μουσείο Παραδοσιακής Κεραμικής Τέχνης και η βυζαντινή εκκλησία της Παντάνασσας που χρονολογείται από τον 10ο αιώνα.

Δημαρχείο Αθηνών

Το Δημαρχείο Αθηναίων στεγάζεται σε ένα νεοκλασικό κτίριο που συγκαταλέγεται στα αρχιτεκτονικά στολίδια της πόλης. Γι’ αυτό κι έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο. Βρίσκεται στην πολυσύχναστη οδό Αθηνάς, στο κέντρο της πρωτεύουσας και κοντά στο ιστορικό κτίριο έχει δημιουργηθεί η μικρή και ενδιαφέρουσα πλατεία Θεάτρου.
Πρόκειται για ένα τριώροφο οικοδόμημα με το λιτό αρχιτεκτονικό διάκοσμο, το οποίο είναι κτισμένο σε αυστηρό νεοκλασικό ρυθμό. Ιδιαίτερα εντυπωσιακό είναι το μαρμάρινο πρόπυλο της εισόδου του. Η οικοδόμησή του ξεκίνησε το 1872 και περατώθηκε το 1874.
Ο Δήμος για την κατασκευή του μεγάρου είχε πάρει δάνειο 130.000 δρχ. από την Εθνική τράπεζα. Το κτίριο αρχικά ήταν διώροφο γιατί και οι υπηρεσίες του δήμου ήταν τότε λιγότερες. Αργότερα αποφασίστηκε η μεταρρύθμιση του κτιρίου. Συγκεκριμένα, η απόφαση πάρθηκε επί δημαρχίας Σπυρίδωνος Τρικούπη, το 1901 και τελικά ο δεύτερος όροφος προστέθηκε το 1937.
Το εσωτερικό του κοσμείται από πίνακες σημαντικών Ελλήνων ζωγράφων του 19ου αιώνα τοιχογραφίες του Φώτη Κόντογλου με μυθολογικές παραστάσεις, ενώ ξεχωρίζει η ελαιογραφία που κοσμεί την αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου και απεικονίζει τον Απόστολο Παύλο να διδάσκει στους Αθηναίους τη χριστιανική θρησκεία.
Σήμερα στο ιστορικό κτίριο του Δημαρχιακού Μεγάρου στεγάζεται το γραφείο της Δημάρχου και οι διοικητικές υπηρεσίες.

Στους πρόποδες του λόφου της Ακρόπολης και συγκεκριμένα στη βόρεια πλευρά της, βρίσκεται ο αρχαιολογικός χώρος της Αρχαίας Αγοράς. Κατά τους αρχαίους χρόνους, η Αγορά αποτελούσε το κέντρο της αστικής ζωής της πόλης. Εδώ, συγκεντρώνονταν καθημερινά οι Αθηναίοι για να αγοράσουν και να πουλήσουν τα αγαθά τους, για να ενημερωθούν και να ασκήσουν κριτική στην κυβέρνηση και να συζητήσουν με τους συμπολίτες τους για τα θέματα της κοινωνικοπολιτικής ζωής που τους απασχολούσαν.
Η Αγορά, στην αρχαία Αθήνα ήταν το εμπορικό, πολιτικό, πολιτιστικό και θρησκευτικό κέντρο της πόλης. Στην περιοχή αυτή, ήταν συγκεντρωμένα τα διοικητικά κτίρια, οι δημόσιες υπηρεσίες, τα δικαστήρια και οι ναοί.
Η περιοχή αυτή κατοικούνταν από τη Νεολιθική εποχή. Τα αρχαιολογικά ευρήματα μαρτυρούν τη συνεχή χρησιμοποίησή της σε όλες τις ιστορικές περιόδους, από τους κλασικούς χρόνους μέχρι και τον 11ο μ.Χ. αιώνα.
Τα σημαντικότερα μνημεία που θα δείτε στον αρχαιολογικό χώρο είναι:

Ο ναός του Ηφαίστου, ο οποίος μοιάζει με μικρογραφία του Παρθενώνα και είναι περισσότερο γνωστός ως Θησείο, από το όνομα της συνοικίας που βρίσκεται. Είναι προγενέστερος του Παρθενώνα, καθώς χρονολογείται από το 449 π.Χ. Είναι ένα από τα πρώτα αρχιτεκτονικά δημιουργήματα που έμειναν στην ιστορία και ανήκουν στον Χρυσό αιώνα του Περικλή. Στο εσωτερικό του δέσποζαν τα αγάλματα του Ηφαίστου και της Αθηνάς, τα οποία πιστεύετε ότι φιλοτέχνησε ο γνωστός γλύπτης Αλκαμένης.
Ο ναός του Ηφαίστου και ο Παρθενώνας θεωρούνται από τους καλύτερα διατηρημένους αρχαίους ναούς της Ελλάδας.

Η στοά του Αττάλου, είναι το δεύτερο πιο εντυπωσιακό οικοδόμημα της αρχαίας αγοράς που εντυπωσιάζει και διχάζει το κοινό. Πρόκειται για τη μοναδική διώροφη στοά στην Αθήνα, η οποία έχει αναστηλωθεί πλήρως. Κι εδώ είναι που διχάζονται οι γνώμες καθώς πολλοί πιστεύουν ότι τα αρχαία οικοδομήματα πρέπει να τα συντηρούμε στη μορφή που τα βρίσκουμε.
Η Στοά κτίστηκε τον 2ο αιώνα π.Χ. από τον βασιλιά της Περγάμου Άτταλο.
Σήμερα, φιλοξενεί ένα μικρό μουσείο που μέσα από τα εκθέματά του ζωντανεύουν σκηνές από τη κοινωνία που άκμασε εκείνα τα χρόνια.

Το Μνημείο των Επώνυμων Ηρώων, στο οποίο τοποθετήθηκαν τα αγάλματα των δέκα μυθικών ηρώων που έδωσαν τα ονόματά τους στις δέκα φυλές της Αττικής. Χρονολογείται από τον 4ο π.Χ. αιώνα. Στο βάθρο των αγαλμάτων αυτών ανηρτώντο όλες οι δημόσιες ανακοινώσεις.

Η Βασίλειος Στοά, που βρίσκεται στους πρόποδες του Θησείου αποτελούσε την έδρα του Άρχοντα Βασιλέως και του συμβουλίου του Αρειού Πάγου. Κτίστηκε περίπου το 500 π.Χ.

Οδός Αδριανού – Θησείο (ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΟΔΟΥ ΑΔΡΙΑΝΟΥ)

Η σημερινή οδός Αδριανού είναι από τους πιο παλιούς και ιστορικούς δρόμους της Αθήνας, ένας δρόμος με μεγάλη ιστορική σημασία για τη ρυμοτομία της πόλης. Ακολουθεί τα ίχνη αρχαίων οδών (όπως και η οδός Τριπόδων στην Πλάκα).
Η παρέμβαση της ΕΑΧΑ ΑΕ αφορά στη διαμόρφωση του τμήματος της οδού Αδριανού μεταξύ των οδών Άρεως και Αποστόλου Παύλου (από το Μοναστηράκι μέχρι το σταθμό των ΗΣΑΠ στο Θησείο). Ένα μεγάλο τμήμα της οδού Αδριανού στην Πλάκα, από την οδό Λυσικράτους έως την οδό Ναυάρχου Νικοδήμου, είχε πεζοδρομηθεί στη δεκαετία του ?80, στα πλαίσια της εφαρμογής του προγράμματος του ΥΠΕΧΩΔΕ για την ανάπλαση της Πλάκας. Το υπόλοιπο τμήμα της οδού ήταν δρόμος κυκλοφορίας οχημάτων μεταβλητού πλάτους, με πεζοδρόμια σε κακή κατάσταση και ιδιαίτερα επικίνδυνα για την κυκλοφορία των πεζών.
Το τμήμα της οδού Αδριανού που διαμόρφωσε η ΕΑΧΑ ΑΕ έχει ιδιαίτερη θέση στον αστικό ιστό γιατί βρίσκεται ανάμεσα στο αστικό δίκτυο και τους αρχαιολογικούς χώρους. Έχει χαρακτήρα εμπορικό και αναψυχής, είναι όριο της πόλης με τον αρχαιολογικό χώρο, είναι ο προθάλαμος της Αρχαίας Αγοράς αλλά και της Ρωμαϊκής, ένας άξονας διάπλατης θέας προς την Αρχαία Αγορά και τον Ιερό Βράχο, αποτελεί μνήμη οδών της νεώτερης Αθήνας (της οδού Αρείου Πάγου και της οδού Επωνύμων) και τέλος επικαλύπτει την οδό των Παναθηναίων.
Σε αυτά τα δεδομένα θεμελιώθηκε η αντίληψη για την χάραξη και την πεζοδρόμηση της οδού Αδριανού στο συγκεκριμένο τμήμα. Να είναι οδός εμπορική, να είναι οδός αναψυχής και περιπάτου, να αναδεικνύεται και να αναβαθμίζεται ως όριο και ως προθάλαμος του αρχαιολογικού χώρου, να ιχνογραφούνται τα στοιχεία της μνήμης των οδών Παναθηναίων, Αρείου Πάγου και Επωνύμων.
Τα υλικά για την επίστρωση της οδού Αδριανού είναι τα ίδια που χρησιμοποιήθηκαν για την πεζοδρόμηση των οδών Διονυσίου Αρεοπαγίτου και Αποστόλου Παύλου. Τα έργα για την πεζοδρόμηση της οδού Αδριανού περιλαμβάνουν εκτός από την αλλαγή της δαπεδόστρωσης, την κατασκευή βάσης Η/Μ δικτύων και υποδοχής πυρόσβεσης, την κατασκευή αγωγού ομβρίων και την τοποθέτηση νέων φωτιστικών σωμάτων για την ανάδειξη της περιοχής. Τα δέντρα που υπήρχαν πριν από την έναρξη των έργων παρέμειναν.
Στο πλαίσιο ανάδειξης του αρχαιολογικού χώρου της Αρχαίας Αγοράς, διαμορφώθηκε η είσοδος του αρχαιολογικού χώρου που βρίσκεται στην οδό Αδριανού και τοποθετήθηκε νέα περίφραξη. Επίσης, υπήρξε συνολική παρέμβαση αποκατάστασης των όψεων των κτηρίων με μέτωπο στην Αρχαία Αγορά.
Τα έργα διαμόρφωσης της οδού Αδριανού ξεκίνησαν τον Ιανουάριο 2003 και ολοκληρώθηκαν κατά το μεγαλύτερο μέρος τους τον Απρίλιο 2003. Η ολοκλήρωση των εργασιών συνέπεσε με την τελετή για την υπογραφή της συνθήκης διεύρυνσης της Ε.Ε. που πραγματοποιήθηκε στη Στοά του Αττάλου εντός του αρχαιολογικού χώρου της Αρχαίας Αγοράς στις 16 Απριλίου 2003.

Σουβλάκι ο «Μπαϊρακτάρης» Μοναστηράκι
Πλ.Μοναστηρακίου Κέντρο Αθήνας, 210 3213036

Αθήνα, Μοναστηράκι ο θρυλικός Μπαϊρακτάρης Δεν υπάρχει Αθηναίος που να μην έχει φάει σουβλάκι στο θρυλικό σουβλατζίδικο του Μπαϊρακτάρη..!!! Μια στάση για μια πίτα απ’όλα είναι επιβεβλημένη, όταν κατεβείς στο Μοναστηράκι..!!
Από τις παλαιότερες ταβέρνες της Αθήνας, ο Μπαϊρακτάρης έχει αποτελέσει το πιο πολυσύχναστο στέκι γεύσης διασημοτήτων, πολιτικών, ηθοποιών, και πολιτών. Φωτογραφίες μεγάλων προσωπικοτήτων της Ελλάδας, από όλους τους κοινωνικούς χώρους, κοσμούν τους τοίχους του εστιατορίου. Οι γεύσεις με την έντονη μυρωδιά τους γεμίζουν την ατμόσφαιρα της ταβέρνας. Μαγειρευτά πιάτα ημέρας Ελληνικής κουζίνας, πίτες σουβλάκια, γευστικά κεμπάπ, σαλάτες, και κρασάκι συνοδεύουν τους επισκέπτες όλη τη μέρα. Η ποιότητα των υλικών είναι αυτό που έκανε την ταβέρνα πασίγνωστη και παραδοσιακή σε όλους μας.
Τιμή κατ΄άτομο 15 ευρώ.
Εκκλησία Αγίου Ασωμάτου (στα σκαλιά)

ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΒΗΣΣΥΝΙΑΣ – Αγορά Μοναστηράκι (Γιουσουρούμ)

Η πλατεία Αβησσυνίας, γνωστή ακόμη στους μεγαλύτερους ως Γιουρουσούμ, λόγο του παραδοσιακού Κυριακάτικου παζαριού που για πολλές δεκαετίες πραγματοποιούνταν, συγκεντρώνει τη μεγαλύτερη εμπορική κίνηση της περιοχής. Εδώ μπορείτε να βρείτε κυριολεκτικά τα πάντα. Παλιά, καινούρια και μεταχειρισμένα είδη. Αντίκες, έπιπλα, πίνακες ζωγραφικής, οικοσκευές, μουσικά όργανα, ενδύματα, υποδήματα και γενικά ότι μπορείτε να φανταστείτε. Μπορεί το παζάρι να καταργήθηκε, όμως η πλατεία Αβησσυνίας έχει συνδέσει το όνομά της με αυτό. Γι αυτό και οι μαγαζάτορες σχεδόν πάντα υποκύπτουν στα ΄΄παζάρια΄΄ των πελατών για καλύτερη τιμή.
Εκτός όμως από την αυξημένη εμπορική κίνηση, γύρω από την πλατεία λειτουργούν και πολλά παραδοσιακά καφενεία και ταβέρνες, όπου μπορείτε να απολαύσετε εκλεκτές συνταγές της ελληνικής κουζίνας.

Αλλαγή φρουράς στον άγνωστο στρατιώτη

Οι Εύζωνες (‘ευ΄’+’ζώνες’=οι καλά ζωσμένοι) είναι επίλεκτοι στρατιώτες του ελληνικού στρατού, ευρύτερα γνωστοί ως ‘τσολιάδες’. Μέσα από την ιστορική δράση των ευζωνικών ταγμάτων, οι εύζωνες έχουν αναχθεί σε σύμβολα γενναιότητας για τον ελληνικό λαό. Στις μέρες μας, ‘εύζωνες’ καλούνται οι στρατιώτες της Προεδρικής Φρουράς, οι οποίοι εκτελούν αποστολές συμβολικού χαρακτήρα, με κεντρική τη φύλαξη του Μνημείου του Άγνωστου Στρατιώτη.

Ξενοδοχείο ΜΕΓΑΛΗ ΒΡΕΤΑΝΝΙΑ

Στην πλατεία Συντάγματος απένατι από το κτίριο της Βουλής. Ο Εθνικός κήπος βρίσκεται σε πολύ κοντινή απόσταση όπως και το Κολωνάκι και η οδός Ερμού. Ο σταθμός μετρό του Συντάγματος (γραμμές 2 και 3) βρίσκεται ακριβώς μπροστά.
Υψηλή περίοδος: Άνω των €250 Χαμηλή περίοδος: €200 – €250
Ένα απο τα ιστορικότερα κτίρια της Αθήνας. Για περισσότερα από 140 χρόνια η Μεγάλη Βρετανία αποτελεί την επιτομή της πολυτέλειας, του στύλ και της τελειότητας. Τα δωμάτιά της έχουν φιλοξενήσει από βασιλείς και αρχηγούς κρατών μέχρι σταρ του Χόλυγουντ και μεγιστάνες. Η πρόσφατη ολοκληρωτική ανακαίνιση και εκσυγχρονισμός, που στοίχισαν πάνω από €60 εκατομμύρια, είχαν σαν αποτέλεσμα την σημερινή, ασύγκριτα βελτιωμένη εκδοχή του πρωτοτύπου που περιλαμβάνει ένα νέο σπα και πισίνες. Ισως το καλύτερο ξενοδοχείο της Ελλάδος.
Στοιχεία επικοινωνίας. Διεύθυνση: Βασιλέως Γεωργίου 1, 105 63 Αθήνα Τηλέφωνο: 210 333 0000 Φαξ: 210 322 8034 URL: http://www.grandebretagne.gr

Εθνικός Κήπος Ηλιακό Ρολόι

Το Ηλιακό Ρολόι που βρίσκεται μπροστά από τις Ουασιγκτόνιες στην κεντρική είσοδο από την Λεωφόρο Αμαλίας. Πρόκειται για έναν επικλινή μεταλλικό δείκτη στερεωμένο σε μαρμάρινη βάση στην οποία είναι χαραγμένες οι ώρες. Η σκιά του δείκτη, ανάλογα με τη θέση του ήλιου, δείχνει και τη σχετική ώρα.

ΤΡΑΜ Αθηνών

Το Τραμ της Αθήνας είναι ένα μεταφορικό μέσο σταθερής τροχιάς της Αθήνας.

Η ιστορία του άρχισε το 1882 με ιππήλατους τροχιόδρομους. Μετά το 1908 το δίκτυο έγινε ηλεκτροκινούμενο και επεκτάθηκε αρκετά με 21 γραμμές. Η λειτουργία του τραμ σταμάτησε το 1960 (όταν τα τραμ αντικαταστάθηκαν με ηλεκτροκίνητα και θερμικά λεωφορεία) ενώ οι τρεις νέες γραμμές που υπάρχουν σήμερα άρχισαν τη λειτουργία τους λίγο πριν την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004.

Οδός Ερμού Αθήνα

Από τους αγαπημένους εμπορικούς δρόμους στην Αθήνα είναι η Ερμού. Από τη μέρα που ολοκληρώθηκε η πεζοδρόμησή της αποτελεί τον πρώτο προορισμό για ψώνια, ανέμελες βόλτες, περπάτημα, καφέ και φαγητό για τους Αθηναίους και όχι μόνο.

Όπως όμως όλοι οι μεγάλοι δρόμοι στο σύγχρονο αστικό περιβάλλον έχει και η Ερμού τις αντιθέσεις της. Από τη μία οι λαμπερές βιτρίνες από τα ακριβά καταστήματα και από την άλλη οι μικροπωλητές, παράνομοι ή μη, οι ζητιάνοι και τα παιδιά που αναγκάζονται να δουλεύουν.

Οδός Αιόλου

Η οδός Αιόλου είναι ένας πεζόδρομος. Αριστερά και δεξιά του υπάρχουν παλιά καταστήματα, από τα πιο παλιά της Αθήνας.

Επίσης στην οδό Αιόλου βρίσκουμε δύο από τις πιο παλιές Εκκλησίες της Αθήνας, η Χρυσοσπηλιώτισσα και η Αγία Ειρήνη. Ο δρόμος κάθε πρωί σφύζει από ζωή καθώς ξεκινά από την Ομόνοια, και καταλήγει στο Μοναστηράκι και την Πλάκα.

Σ’ αυτήν την οδό βρίσκονται πολλά όμορφα καταστήματα που μπορείς να απολαύσεις αμέριμνος τον καφέ σου δίχως να σ’ ενοχλούν τα αυτοκίνητα! Ένα απ’ αυτά τα καθιστικά είναι και το Cafe Restaurant Αιολίς. Βρίσκεται στο τέλος περίπου του δρόμου, ακριβώς απέναντι από την Αγία Ειρήνη, μεγάλη η χάρις Της!

Βαρβάκειος Αγορά

Σε απόσταση λίγων μέτρων από το Δημαρχείο βρίσκεται η κεντρική αγορά της πόλης, γνωστή ως Βαρβάκειος Αγορά. Θεωρείται – και όχι άδικα – το πιο ζωντανό κομμάτι της πόλης.
Στεγάζεται σ’ ένα ορθογώνιο κτίριο του 19ου αιώνα κατασκευασμένο από γυαλί και μέταλλο. Διαθέτει μια μεγάλη στεγασμένη αυλή και αποτελεί την κεντρική κρεαταγορά, ψαραγορά και λαχαναγορά της πόλης.
Στη Βαρβάκειο Αγορά λειτουργούν συνολικά 73 καταστήματα τροφίμων, παντός είδους. Εδώ μπορεί να βρει κανείς οτιδήποτε θελήσει. Από κρεατικά και ψαρικά, λαχανικά και φρούτα, κονσέρβες και μπαχαρικά, απορρυπαντικά και τρόφιμα, τυροκομικά και γαλακτοκομικά προϊόντα, μέχρι είδη οικιακής χρήσης. Και φυσικά κρεατικά και ψάρια.
Εδώ ο κόσμος μαζεύετε από τα χαράματα για να προλάβει τα πιο φρέσκα και τα πιο καλά προϊόντα. Οι τιμές της αγοράς είναι ενδεικτικές για το που κυμαίνονται τα εμπορεύματα σε όλη τη χώρα. Δεν είναι τυχαίο ότι όλες οι δημοσκοπήσεις και οι έρευνες αγοράς για τις τιμές, τα αποθέματα προϊόντων και κυρίως την αγοραστική κίνηση πραγματοποιούνται στην κεντρική αγορά της πρωτεύουσας. Ειδικά την περίοδο των εορτών τα καθημερινά ρεπορτάζ στη Βαρβάκειο και οι συζητήσεις με τους εμπόρους και το αγοραστικό κοινό διαμορφώνουν τις τελικές τιμές.
Χαρακτηριστικό είναι ότι η κίνηση στη Βαρβάκειο Αγορά δεν σταματά ποτέ. Επί 24ωρου βάσεως ο κόσμος πηγαινοέρχεται. Και δεν πρόκειται για σχήμα λόγου. Στο εσωτερικό της λειτουργούν και διανυκτερεύουν πολλά μικρά εστιατόρια (μαγειρεία) που σερβίρουν σπιτικές συνταγές και ψητά κρεατικά και ψαρικά, τα οποία αποτελούν πόλο έλξης για πολλούς Αθηναίους, κυρίως τις μεταμεσονύχτιες ώρες.

Ζάππειο Μέγαρο

Το Ζάππειον μέγαρο ή Ζάππειο είναι ένα από τα πιο σημαντικά κτίρια της Αθήνας, η κατασκευή του οποίου, χρηματοδοτήθηκε από τον Ευάγγελο Ζάππα και βρίσκεται στον Εθνικό Κήπο. Το νεοκλασικό μέγαρο είναι συνυφασμένο με την ιστορία της νεώτερης Ελλάδας και σήμερα χρησιμοποιείται για δημόσιες και ιδιωτικές εκθέσεις και τελετές.
Το Ζάππειο Μέγαρο είναι ένα εντυπωσιακό οικοδόμημα, κτισμένο μέσα στον ομώνυμο κήπο και στη νότια πλευρά του Εθνικού Κήπου. Το μεγαλόπρεπο κτίριο οικοδομήθηκε τον 19ο αιώνα και συγκεκριμένα την περίοδο 1874 – 1888. Ιδρυτές του μεγάρου ήταν ο Ευάγγελος και ο Κωνσταντίνος Ζάππας, οι οποίοι το έκτισαν ως συνεδριακό κέντρο. Στην είσοδο του κτιρίου έχουν τοποθετηθεί οι ανδριάντες τους.
Σήμερα, στο Ζάππειο Μέγαρο πραγματοποιούνται πολιτικές διασκέψεις. Μάλιστα τα τελευταία χρόνια σε αυτό σε αυτό έχουν συντελεστεί ορισμένες από τις σημαντικότερες στιγμές της σύγχρονης ιστορίας της χώρας: ευρωπαϊκές σύνοδοι κορυφής, αποτελέσματα εκλογών, πολιτικές ανακοινώσεις, κτλ.
Στο κήπο του Ζαππείου διοργανώνονται εκθέσεις, ενώ αποτελεί κι ένα δημοφιλή τόπο συνάντησης ανθρώπων όλων των ηλικιών.

ΟΤΕ Τηλεφωνικοί Θάλαμοι Αθήνα

Το 1968 και μετά από μειοδοτικό διαγωνισμό του ΟΤΕ σχεδιάσθηκαν και κατασκευάσθηκαν τηλεφωνικοί θάλαμοι από αλουμίνιο και κρύσταλλα security αντικαθιστώντας όλους τους μέχρι εκείνη την στιγμή τσιμεντένιους και μέχρι σήμερα έχουν εγκατασταθεί σε όλη την Ελλάδα περίπου 100.000 τεμάχια διαφόρων τύπων σε εξωτερικούς καθώς και σε εσωτερικούς χώρους νοσοκομείων, ξενοδοχείων και άλλων δημόσιων υπηρεσιών. Άλλοι περίπου 30.000 κατασκευάσθηκαν για εξαγωγή σε χώρες όπως Λιβύη, Κύπρος, Ιορδανία, Λίβανος, Τσεχοσλοβακία, Αρμενία και αλλού.

Λεωφόρος Συγγρού

H λεωφόρος Συγγρού είναι ένας δρόμος ήδη με προϊστορία όταν ανακαλύπτεται από τη γενιά του 1930. H σύλληψή της γίνεται για πρώτη φορά μεταξύ 1876 και 1878, σε μια περίοδο εκσυγχρονισμού και μεγάλων δημοσίων έργων που κορυφώνεται επί πρωθυπουργίας X. Τρικούπη (1881-1895). Το σχέδιο υλοποιείται – και δεν είναι μόνο ελληνικό το φαινόμενο – από έναν μηχανικό του στρατού, τον Ιωάννη Γενίσαρλη. Τη δεύτερη φορά ανακαλύπτει τη λεωφόρο Συγγρού και τη φέρνει στα ελληνικά γράμματα το 1929 ο συγγραφέας Γιώργος Θεοτοκάς (1905-1966) με το έργο του το «Ελεύθερο πνεύμα».
«Ο λαϊκός τραγουδιστής, ο Σολωμός, ο Παπαδιαμάντης, δεν πρόβλεψαν τη λεωφόρο Συγγρού (…) Ενα αεροπλάνο, στον ουρανό της Ελλάδας, απάνω από τον Παρθενώνα, αναδίνει μια αρμονία καινούργια πού δεν τη συνέλαβε ακόμα κανείς. H λεωφόρος Συγγρού κυλά μέρα και νύχτα προς την αχτή του Φαλήρου τους νεογέννητους και ανέκφραστους ακόμα ρυθμούς ενός δυνατού λυρισμού πού γυρεύει δυνατούς ποιητές… ».
Τη «Λεωφόρο Συγγρού, 1930» – αφιερωμένη στον Γ. Θεοτοκά που την ανακάλυψε – θα κάνει ποίημα και ο Γ. Σεφέρης (1900-1971). H εκκόλαψη και γέννηση της μοντέρνας μεγαλούπολης είναι πλέον γεγονός. Ο Γ. Θεοτοκάς με το «Ελεύθερο πνεύμα» (1929) και το μυθιστόρημά του «Αργώ» (1936) αποτυπώνει αυτή την εποχή.
«Αμέσως μετά την Καταστροφή, τα αυτοκίνητα αρχίσανε νά πληθαίνουνε με καταπληκτική ταχύτητα (…) H πρωτεύουσα, πού ό πληθυσμός της είχε σχεδόν διπλασιαστεί, άλλαζε όψη μέρα με τη μέρα.(…) H ταχύτητα και οι μεταπολεμικοί θόρυβοι επιβαλλόντανε παντού, εξολοθρεύανε την ειδυλλιακή αφέλεια και την ταπεινή ποίηση της Παλιάς Αθήνας. Μονάχα ο Παρθενώνας έμενε αναλλοίωτος απάνω στο βάθρο του, μα κανείς δε γυρνούσε νά τον κοιτάξει μες σ’ αυτήν την γενική αναπροσαρμογή των ρυθμών της ζωής…». H λεωφόρος Συγγρού πια ολοκληρώνει τον στόχο της αρχικής της χάραξης. Εκατέρωθεν αυτής αρχίζουν να παίρνουν πλέον μορφή οι επεκτάσεις του σχεδίου πόλεως της Αθήνας με τις νέες προσφυγικές συνοικίες: Νέος Κόσμος, Νέα Σμύρνη κ.ο.κ. Το πρόσωπο που είναι συνδεδεμένο με αυτή την εποχή, ο Ελευθέριος Βενιζέλος, πρωτεργάτης της Μεγάλης Ιδέας, την τελειώνει οριστικά κατά τη διακυβέρνηση 1928-1932. Ο Γ. Σεφέρης κατάγεται από τη Σμύρνη και ο Γ. Θεοτοκάς από την Κωνσταντινούπολη και μάλιστα από περιβάλλον βενιζελικό. Το ξεκίνημά τους στην Ελλάδα, μετά την επιστροφή τους από το Παρίσι, συμπίπτει με την παραπάνω «χρυσή τετραετία» όπως αποκαλείται.
H λεωφόρος Συγγρού έχει πλέον μια ταυτότητα διπλή, πραγματική αλλά και συμβολική. Είναι η υπέρβαση της παράδοσης, η φυγή προς τα εμπρός και ο δυναμισμός μιας επαναπροσδιοριζόμενης ταυτότητας και εθνικού στίγματος, που επιχειρεί να καλύψει το κενό της Μεγάλης Ιδέας. Είναι χαρακτηριστικό σ’ αυτό το σημείο το κείμενο που γράφει ο Γ. Σεφέρης (περιοδικό «Εποχές» 1967) με αφορμή τον πρόωρο θάνατο του Γ. Θεοτοκά.
«… Πρέπει να είταν, αν θυμούμαι σωστά, ένα ανοιξιάτικο απόγευμα του ’40. Κουβεντιάζαμε στο σπίτι ενός ξένου που γύρευε αρκετά στεγνά να μάθει τι καινούργιο έφερε στα γράμματα η γενεά μας. (…). – Τη Λεωφόρο Συγγρού, του αποκρίθηκα. Σε λίγο ο Φαβρίκιος (Γ. Θεοτοκάς) έσκυψε στ’ αυτί μου και ψιθύρισε: – Να σου πω κάτι ακόμα που ανακάλυψε η γενεά μας. Το Λυκαβηττό – η αντίθεση του Λυκαβηττού και της Ακρόπολης (…) Οχι πως είχαμε καμιάν αντιδικία με την Ακρόπολη ή τον Παρθενώνα, αλλά συμβόλιζαν, πιστεύω, τη δυσφορία που μας έδιναν ο εξευτελισμός κάθε άξιου και τίμιου πράγματος από τις ελεεινές ρητορείες μας…».

Ελευθέριος Βενιζέλος

Γεννήθηκε στην τουρκοκρατούμενη Κρήτη το 1864. Στα νεανικά του χρόνια η οικογένειά του κατέφυγε στην Ελλάδα, καθώς ο πατέρας του υφίστατο τις συνέπειες της επαναστατικής του δράσης. Μετά την αποφοίτησή του από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών άσκησε τη δικηγορία στα Χανιά αλλά σύντομα τον απορρόφησε η πολιτική ως μέλος της φιλελεύθερης παράταξης.

Οι ηγετικές και πολιτικές του ικανότητες αναδείχθηκαν κατά την επανάσταση του 1897. Την περίοδο της Κρητικής πολιτείας (1898-1912) συνέβαλε στη διαμόρφωση του Κρητικού Συντάγματος, συγκρούσθηκε με τον Αρμοστή Γεώργιο για τις φιλελεύθερες αρχές του, κατέφυγε σε ένοπλη επανάσταση στο Θέρισο (1905) και πέτυχε την αντικατάσταση του Αρμοστή. Στις μετέπειτα προσπάθειές του για ένωση με την Ελλάδα ισορροπούσε με ευελιξία ανάμεσα στην τόλμη και στη μετριοπάθεια.

Το 1910 έληξε ο ρόλος του στα πολιτικά πράγματα της Κρητικής πολιτείας, όταν ανέλαβε την πρωθυπουργία στην Ελλάδα και συγκρότησε το «Κόμμα των Φιλελευθέρων». Υπήρξε ο πρωτεργάτης της πολιτικής και οικονομικής ανόρθωσης της Ελλάδας και της νικηφόρας έκβασης των Βαλκανικών Πολέμων (1912-1913). Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου ήρθε σε ρήξη με το στέμμα αλλά με κόστος τον Εθνικό Διχασμό (1915-1917) επέβαλε την πολιτική του για είσοδο της χώρας στον πόλεμο στο πλευρό των Συμμάχων. Η Ελλάδα ανταμείφθηκε για τη συμβολή της με την παραχώρηση της Αρμοστείας της Σμύρνης (1919). Στις κρίσιμες εκλογές του Νοεμβρίου 1920 ο Βενιζέλος ηττήθηκε, αποσύρθηκε από την πολιτική, για να επιστρέψει μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922. Με δύο ριζοσπαστικές πρωτοβουλίες του (1923) -την υποχρεωτική ανταλλαγή Ελλήνων και Τούρκων και τη Συνθήκη της Λωζάννης, που καθόρισε τα σύνορα ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία- άλλαξε τον προσανατολισμό της ελληνικής πολιτικής και έβαλε τα θεμέλια της ειρηνικής ανάπτυξης.

Η τελευταία τετραετία της διακυβέρνησής του (1928-1932) ήταν περίοδος σταθερότητας και δημιουργίας. Κορυφαία επιτυχία το ελληνοτουρκικό σύμφωνο φιλίας (1930). Το τέλος της σταδιοδρομίας του σημαδεύτηκε από την απόπειρα κατά της ζωής του (Ιούνιος 1933) και το αποτυχημένο κίνημα του Μαρτίου 1935. Αυτοεξορίστηκε στο Παρίσι, όπου πέθανε στις 18 Μαρτίου 1936.

Άγαλμα η Ελλάδα του Βύρωνα

Οδός Πανεπιστημίου

Νομισματικό Μουσείο ΙΛΙΟΥ ΜΕΛΑΘΡΟΝ

Το Νομισματικό Μουσείο Αθηνών είναι ένα από τα πέντε σπουδαιότερα του είδους του στον κόσμο και αποτελεί ένα διαρκές επιμορφωτικό έρεισμα του Ελληνισμού σε θέματα νομισματικής, ιστορίας και τέχνης. Περιλαμβάνει περισσότερα από 600.000 νομίσματα, «θησαυρούς» (κλειστά νομισματικά σύνολα), σταθμία, μολυβδόβουλα, μετάλλια και πολύτιμους λίθους, που καλύπτουν τον αρχαίο ελληνικό κόσμο, τη ρωμαϊκή περίοδο, τη Βυζαντινή, το δυτικό Μεσαίωνα και τους νεώτερους χρόνους.
Επίσης, στις αίθουσες του μουσείου φυλάσσονται περίπου δέκα χιλιάδες τόμοι συγγραμμάτων από τον εξειδικευμένο χώρο της νομισματικής, της ιστορίας, της σιγιλλογραφίας, της αρχαιολογίας, ανάτυπα, τεύχη και εκδόσεις γενικού χαρακτήρα πλαισιώνουν το αρχαιολογικό υλικό, μαζί με ένα πλούσιο αρχείο εγγράφων.
Το μουσείο στεγάζεται στο Ιλίου Μέλαθρον, ένα επιβλητικό κτίριο που κατασκευάστηκε το 1879 από τον Γερμανό αρχιτέκτονα Ερνέστο Τσίλλερ και αποτελούσε την οικία του αρχαιολόγου Ερρίκου Σλήμαν. Είναι κτισμένο κατά τα πρότυπα των κτιρίων της Ιταλικής Αναγέννησης και προσαρμοσμένο στο νεοκλασικό πνεύμα του τέλους του 19ου αιώνα.
Εντυπωσιακές είναι οι τοιχογραφίες που κοσμούν το κτίριο, οι οποίες αναπαριστούν θέματα από τα ευρήματα των ανασκαφών του Σλήμαν στην Τροία και τις Μυκήνες.

Attica City Link ΕΜΠΟΡΙΚΌ ΚΈΝΤΡΟ

Όμιλος Real Estate της Τράπεζας Πειραιώς ανακοίνωσε τους επώνυμους Οίκους που θα στεγαστούν στα 65.000 τ.μ. του CityLink (πρώην Μέγαρο Μετοχικού Ταμείου Στρατού), του μεγαλύτερου εμπορικού κέντρου στην καρδιά της πόλης για την Ελλάδα και τα Βαλκάνια.
Δ/νση CityLink – γωνιά Bouk-Pan

Το εμπορικό τοπίο του κέντρου αλλάζει και το CityLink προσφέρει στην πόλη μια μοναδική πρωτιά μεταξύ των μητροπόλεων του κόσμου:
Eίναι η πρώτη φορά που ένα διατηρητέο αρχιτεκτονικό μνημείο στο κέντρο της πόλης διαμορφώνεται σε σύγχρονων προδιαγραφών πολυχώρο που συγκεντρώνει τα μεγαλύτερα διεθνή ονόματα από το χώρο της μόδας και του lifestyle.

Ο Όμιλος Real Estate της Τράπεζας Πειραιώς ανακοίνωσε σήμερα τους επώνυμους Οίκους που θα στεγαστούν στα 65.000 τ.μ. του CityLink (πρώην Μέγαρο Μετοχικού Ταμείου Στρατού), του μεγαλύτερου εμπορικού κέντρου στην καρδιά της πόλης για την Ελλάδα και τα Βαλκάνια. Το εμπορικό τοπίο του κέντρου αλλάζει και το CityLink προσφέρει στην πόλη μια μοναδική πρωτιά μεταξύ των μητροπόλεων του κόσμου: είναι η πρώτη φορά που ένα διατηρητέο αρχιτεκτονικό μνημείο στο κέντρο της πόλης διαμορφώνεται σε σύγχρονων προδιαγραφών πολυχώρο που συγκεντρώνει τα μεγαλύτερα διεθνή ονόματα από το χώρο της μόδας και του lifestyle.

Μετά από εργασίες συνολικής ανακαίνισης και προσαρμογής του στις σύγχρονες εμπορικές ανάγκες και επένδυση που θα υπερβεί τα €250 εκατ., το ιστορικό αυτό κτίριο γίνεται ο νέος χώρος του στυλ, καθώς στεγάζει διεθνούς φήμης ενοικιαστές: Attica , the department store (το μεγαλύτερο πολυκατάστημα στην Ελλάδα με 500 διαφορετικές επώνυμες μάρκες), Cartier, Holmes Place, Van Cleef & Arpels, Τζάννες – Montblanc Boutique, Tous, Diesel Black Label, Salvatore Ferragamo, Warner Bros., Bally, Λιάνα Βουράκη και Τσαντίλης.

Ο νέος ναός του στυλ: Ολόκληρο το CityLink αποτελεί μία δήλωση στυλ. Ο Όμιλος της Τράπεζας Πειραιώς προσέγγισε την ανάδειξη του νεότερου αυτού μνημείου με στόχο την επίτευξη της αισθητικής του τελειότητας. Η μοναδική ιστορική αίγλη του χώρου συνδυάζεται με σύγχρονες, πολυτελείς αρχιτεκτονικές πινελιές, ώστε κάθε γωνιά να αποπνέει έναν αέρα καλού γούστου.
CityLink Νightview: Η κατασκευαστική αρτιότητα αποτελεί τον έναν από τους δύο άξονες που καθιστούν το CityLink το νέο ναό του στυλ. Ο δεύτερος άξονας είναι οι προτάσεις που φιλοξενούνται στο χώρο του. Ο Όμιλος της Πειραιώς συγκέντρωσε τις πλέον εκλεπτυσμένες επιλογές αγορών και lifestyle, έτσι ώστε όσα ο απαιτητικός καταναλωτής αναζητούσε μέχρι χθες στις μητροπόλεις του κόσμου, σήμερα να τα βρίσκει στην καρδιά της πόλης μας, της Αθήνας.

Κάθε μέρα στο CityLink έχει ξεχωριστό ύφος, εδώ το σύγχρονο lifestyle βρίσκει το χώρο του, με πολλές προτάσεις ευ ζην: ατμοσφαιρικά cafe, γυμναστήριο, εστιατόρια με ποικίλες γεύσεις, θεατρικές παραστάσεις, νυχτερινή διασκέδαση.

Στοά Σπυρομήλιου: Με την ολοκλήρωση των εργασιών ανακαίνισής της, η ιστορική Στοά θα φιλοξενήσει στην δεξιά της πλευρά (όπως τη βλέπουμε από την είσοδο της οδού Βουκουρεστίου) caf e και εστιατόρια και στην αριστερή εμπορικά καταστήματα επώνυμων οίκων.

CityLink Στοά Σπυρομήλιου. Η μελέτη ανακατασκευής της περιλαμβάνει την πεζοδρόμηση με γρανιτόπλακες και τη δημιουργία σχισμής από κρύσταλο δαπέδου, μέσω του οποίου το φυσικό φως διαχέεται στην πισίνα του Holmes Place που βρίσκεται στο υπόγειο. Επίσης, η μελέτη ανακαίνισης του χώρου περιλαμβάνει την προσθήκη γυάλινου στέγαστρου, το οποίο βρίσκεται σε ύψος 25 μέτρων, με κενό για τον φυσικό αερισμό της Στοάς, προσφέροντας παράλληλα προστασία από τη βροχή. Επίσης, οι βιτρίνες των καταστημάτων ανασχεδιάστηκαν, συνδυάζοντας τα ιδιότυπα πράσινα στουραϊτικα μάρμαρα με μοντέρνες αρχιτεκτονικές πινελιές. Η μελέτη πραγματοποιήθηκε από το γραφείο αρχιτεκτονικών μελετών Γ. Κίζη και Συνεργατών. Έναρξη Λειτουργίας: Ιούλιος 2005

Ξενοδοχείο «Μέγας Αλέξανδρος»

Περιοχή: πλατεία Ομονοίας 19 & Αθηνάς. Έτος: 1889
Περιγραφή: Το τετραώροφο ξενοδοχείο «Μέγας Αλέξανδρος», που δεσπόζει στη δυτική γωνία της διασταύρωσης της οδού Αθηνάς με την πλατεία Ομονοίας, οικοδομήθηκε το έτος 1889, βάσει σχεδίων του αρχιτέκτονα Ernst Ziller (1837-1923), κατόπιν δωρεάς του Ιωάννη Μπάγκα (ή Πάγκα). Η ανέγερσή του (μαζί με το δίδυμό του «Μπάγκειο», λίγο αργότερα) εγκαινίασε, κατά κάποιο τρόπο μια νέα εποχή για τα αθηναϊκά ξενοδοχεία, από πλευράς μεγέθους, εσωτερικής διάταξης και εξωτερικής μορφής (χαρακτηριστική η διακόσμηση της ζώνης του τελευταίου ορόφου με τις βαθυκόκκινες ορθογώνιες επιφάνειες).
Βασικό νέο στοιχείο αποτελεί η ύπαρξη κεντρικού υαλοσκεπούς αιθρίου, πέριξ του οποίου αρθρώνονται το κτίριο και οι λειτουργίες του. Αρχικά ήταν τριώροφο, με αγάλματα στη στέψη, τα οποία αφαιρέθηκαν όταν προστέθηκε ο τέταρτος όροφος (μετά το 1920), ενώ για ένα διάστημα, στις αρχές του 20ού αιώνα, είχε αποκτήσει και παράρτημα σε άλλο κτίριο της πλατείας. Όπως και τα περισσότερα ξενοδοχεία της ευρύτερης περιοχής της Ομόνοιας, παρήκμασε μεταπολεμικά (το συγκεκριμένο λειτουργούσε πάντως ακόμη κατά τη δεκαετία του 1950, ενώ το ομώνυμο καφενείο-γαλακτοπωλείο του ώς τα τέλη του 20ού αιώνα). Πρόσφατα ανακαινίστηκε.

ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΑΘΗΝΑΣ

Το τριώροφο κτήριο με λιτά μορφολογικά στοιχεία. Χαρακτηριστικό είναι το μαρμάρινο πρόπυλο της εισόδου. Το ισόγειο είναι επενδυμένο με μαρμάρινες πλάκες και τα ανοίγματα φέρουν διακοσμητικές σιδεριές. Η κύρια είσοδος έχει μαρμάρινο θύρωμα που απολήγει σε διακοσμητική μαρμάρινη κορνίζα. Οι όροφοι χωρίζονται με τραβηχτό γείσο. Χαρακτηριστικό της όψης είναι το μπαλκόνι που στηρίζεται σε μαρμάρινα φουρούσια.
Μετά από σύναψη δανείου 130,000 δρχ. με την Εθνική Τράπεζα αποφασίστηκε να κτισθεί το Δημοτικό Μέγαρο στο τελευταίο υπόλειμμα του κήπου του λαού, στη δυτική πλευρά της οδού Αθηνάς. Η αρχιτεκτονική μελέτη ανετέθη στον αρχιτέκτονα Π. Κάλκο (επί δημάρχου Π. Κυριακού) και τον Οκτώβριο του 1872 άρχισε η οικοδόμηση του κτιρίου, το οποίο περατώθηκε τον Μάιο του 1874.
Το κτήριο ήταν αρχικά διόροφο, σε αυστηρό νεοκλασικό ρυθμό. Το 1901, επί δημαρχίας Σ. Μερκούρη, έγιναν εργασίες επισκευής και διακόσμησης. Το 1937 προστέθηκε ο δεύτερος όροφος.

Άγαλμα Περικλή

Δίπλα στο δημαρχείο, στην Πλατεία Κοτζιά. Σαν κάκιστο ρωμαϊκό αντίγραφο με ατσούμπαλες αναλογίες. Ένας Περικλής κεφάλας και κοντοπόδαρος.

Προτομή της Μελίνας Μερκούρη

Στην αρχή του πεζοδρόμου της Αρεοπαγίτου. ‘Αγρια σαν μαινάδα. Ή μάλλον σαν κεφαλή της Μέδουσας. Αυτό είναι, θα πετρώσει οποιονδήποτε μελλοντικό Έλγιν τολμήσει να πλησιάσει την Ακρόπολη.

Μνημείο πεσόντων αεροπόρων

Στην Πλατεία Μεταξουργείου. Υποτίθεται ότι είναι ένας πεπτωκώς Ίκαρος, εμάς όμως μας θυμίζει το… άκρο του Ψαλιδοχέρη.

Ξενοδοχείο Classical Ομόνοια

Στην πλατεία Ομονοίας, σε απόσταση αναπνοής από την Ακρόπολη και την Πλάκα, το ξενοδοχείο Classical Acropol αποτελεί ένα ξεχωριστό κτήριο. Στο εστιατόριο Pireos 1 του ξενοδοχείου θα βρείτε έναν πλούσιο μπουφέ το πρωί και μια μεγάλη ποικιλία πιάτων από την ελληνική και τη διεθνή κουζίνα, που θα σας εντυπωσιάσουν.

Hondos Center Ομόνοια

Πρόκειται για ένα χώρο 11.000 τετραγωνικών μέτρων σε 10 ορόφους, όπου οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να βρουν καλλυντικά, γυναικεία και ανδρικά ρούχα, παιδικά ρούχα και βαπτιστικά, παπούτσια για όλες τις ηλικίες, είδη σπιτιού και μικροέπιπλα, εσώρουχα και μαγιό, γυναικεία αξεσουάρ καπέλα, δερμάτινες τσάντες, ρολόγια κλπ.

Παλιά Βουλή Άγαλμα Κολοκοτρώνη

Το Μέγαρο της Παλαιάς Βουλής βρίσκεται στην οδό Σταδίου, στην πλατεία όπου δεσπόζει το άγαλμα του αρχιστρατήγου της Επανάστασης του 1821, Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Αποτελεί αρχιτεκτονικό κόσμημα στο κέντρο των Αθηνών, και ένα από τα ιστορικότερα κτίσματα της πόλης.
Το νεοκλασικό αυτό κτήριο υπήρξε η πρώτη μόνιμη στέγη του Ελληνικού Κοινοβουλίου. Θεμελιώθηκε το 1858 από τη Βασίλισσα Αμαλία και οικοδομήθηκε σε σχέδια του Φρανσουά Μπουλανζέ, τροποποιημένα από τον Έλληνα αρχιτέκτονα Παναγιώτη Κάλκο. Στο Μέγαρο λειτούργησε η Ελληνική Βουλή από το 1875 έως το 1932. Ύστερα από τη μεταφορά του κοινοβουλίου στα Παλαιά Ανάκτορα (σημερινό κτήριο της Βουλής), παραχωρήθηκε από τον πρωθυπουργό Ελευθέριο Βενιζέλο για τη μόνιμη στέγαση του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου, ενός ιδρύματος συνυφασμένου με την ιστορική ταυτότητα του κτιρίου.
Η Αίθουσα Συνεδριάσεων της Παλαιάς Βουλής των Ελλήνων αποτελεί για τους επισκέπτες του Μουσείου χώρο ιστορικής μνήμης. Από το βήμα των ομιλητών εδώ ο Χαρίλαος Τρικούπης είπε το γνωστό «δυστυχώς επτωχεύσαμεν» το 1893. Εδώ, επίσης, ο Ελευθέριος Βενιζέλος ανακοίνωσε πανηγυρικά την υπογραφή της Συνθήκης των Σεβρών το 1920, και εδώ ανακηρύχθηκε η Α ‘Ελληνική Δημοκρατία το 1924.

Αεροδρόμιο ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ

To νέο Διεθνές αεροδρόμιο της Αθήνας, που ονομάστηκε από τον μεγάλο Έλληνα πολιτικό του 20ου αιώνα και πρωθυπουργό της Ελλάδας, κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών πολέμων, Ελευθέριο Βενιζέλο, βρίσκεται 27 χλμ. από το κέντρο της Αθήνας. Το αεροδρόμιο έχει πρόσβαση από τον νέο αυτοκινητόδρομο 6 λωρίδων που κατασκευτάστηκε, για να εξυπηρετεί ως 5.400 αυτοκίνητα την ώρα προς όλες τις κατευθύνσεις.

Υπάρχουν 6 λεωφορεία πόλης που εξυπηρετούν τη διαδρομή για το αεροδρόμιο.

Το E94 συνδέει το μετρό της Εθνικής Άμυνας με το αεροδρόμιο. Οι επιβάτες μπορούν να μεταφερθούν μέσο του Μετρό και της γραμμής Ε94 σ’ αυτήν την περιοχή.

Το E95 Πλατεία Συντάγματος-Αεροδρόμιο κάνει τέρμα στο κέντρο της πόλης, στην Πλατεία Συντάγματος, απέναντι από το ελληνικό Κοινοβούλιο. Η Πλατεία Συντάγματος είναι περίπου 1 χλμ. ανατολικά από την Πλατεία Ομονοίας. Το Ε95 πραγματοποιεί στάσεις κατά την πορεία του.

Το E96 Πειραιάς-Αεροδρόμιο Εξπρές ακολουθεί τη διαδρομή από το λιμάνι του Πειραιά στο αεροδρόμιο της Αθήνας. Το Ε96, ξεκινάει και τερματίζει στη δυτική μεριά της αποβάθρας του Πειραιά, στην Πλατεία Καραϊσκάκη, απέναντι από τον σιδηροδρομικό σταθμό. Κάνει στάσεις στον Πειραιά, (στην Πλατεία Καραϊσκάκη), στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας στο Νέο Φάληρο, και ύστερα διασχίζει την Λεωφόρο Ποσειδώνος (την παραλιακή), με διάφορες στάσεις στο Καλαμάκι, την Γλυφάδα, την Βούλα και την Βάρη, πριν περάσει από τα Σπάτα για να καταλήξει στο αεροδρόμιο. Ο μέσος όρος διαδρομής είναι 90 λεπτά.

Το κόστος για τα λεωφορεία εξπρές είναι €2.90 ενώ το εισητήριο ισχύει για 24 ώρες από την στιγμή που θα το εξαργυρώσετε και ισχύει για όλα τα δημόσια μέσα (λεωφορεία, μετρό, τρόλεϋ). Εισητήρια για τα λεωφορεία του αεροδρομίου θα βρείτε στους τελικούς σταθμούς, στα περίπτερα ή στον οδηγό του λεωφορείου.

Τα λεωφορεία αναχωρούν κάθε 20 λεπτά περίπου και λειτουργούν όλο το 24ωρο. Πληροφορίες για τα δρομολόγια θα βρείτε στην υπηρεσία Ελληνικού Εθνικού Τουρισμού (ΕΟΤ) στα τηλέφωνα 210 353 0445 και 210 354 5101.

Ιδιωτικά λεωφορεία επιβιβάζουν και αποβιβάζουν τους πελάτες τους στις ειδικά επιτρεπόμενες περιοχές του αεροδρομίου.

Mπορείτε επίσης να χρησιμοποιήσετε το Μετρό που ξεκινάει από το αεροδρόμιο και πηγαίνει στην Πλατεία Συντάγματος ή τον Προαστιακό Σιδηρόδρομο που καταλήγει στον Άγιο Αντώνιο και συνδέεται με τη γραμμή 2 του Μετρό που πηγαίνει στην πλατεία Ομόνοιας.

Τα ταξί επίσης επιβιβάζουν και αποβιβάζουν τον κόσμο στις ειδικές περιοχές του αεροδρομίου. Το κόμιστρο για τα ταξί δεν είναι σταθερό αλλά υπάρχουν σκέψεις να επιβληθεί σταθερό κόμιστρο στις κούρσες για το αεροδρόμιο, στο άμεσο μέλλον. Γι’ αυτό να περιμένετε ότι θα πληρώσετε περίπου €15-20 για τη διαδρομή Αεροδρόμιο-Αθήνα, (εξαρτάται βέβαια από τον ακριβή σας προορισμό και την κίνηση στην πόλη).

Δυστυχώς, πολλοί οδηγοί ταξί θα προσπαθήσουν να πείσουν τους πελάτες ότι η τιμή είναι η διπλάσια από αυτή που δείχνει το ταξίμετρο. Ο φόρος για το αεροδρόμιο είναι μονός και όχι διπλός.

Στο αεροδρόμιο η πρόσβαση είναι πολύ εύκολη από ιδιωτικά αυτοκίνητα χρησιμοποιώντας τον αυτοκινητόδρομο της Αττικής Οδού. Το αεροδρόμιο έχει περίπου 4.800 θέσεις για παρκάρισμα τόσο για σύντομο όσο και μακράς διάρκειας πάρκινγκ, το οποίο βρίσκεται ακριβώς μπροστά από την κεντρική είσοδο. Στο πάρκινγκ μικρής διάρκειας, δεν υπάρχει κόστος για τα πρώτα 20 λεπτά (δωρεάν). Μετά χρεώνεται €2.90 για λιγότερο από 4 ώρες και η κάθε ώρα, μετά τις 4 ώρες, είναι επιπλέον €2. Το πάρκινγκ μακράς διαρκείας είναι €9.98 την ημέρα.

Για περισσότερες πληροφορίες όσον αφορά το πάρκινγκ του αεροδρομίου επικοινωνήστε με το Κεντρικό Σύστημα Πάρκινγκ στο 210 3534260.

Το αεροδρόμιο διαθέτει μηχανήματα ανάληψης μετρητών (ATMs) όπως και υποκαταστήματα από διάφορες μεγάλες εμπορικές τράπεζες, όπως την Alpha Bank και την Εμπορική Τράπεζα, Εθνική Τράπεζα, κλπ που προσφέρουν ένα μεγάλο αριθμό από τραπεζικές υπηρεσίες. Παρ’ όλα αυτά, για να αλλάξετε χρήματα καλύτερα να επισκεφτείτε ένα από τα γραφεία συναλλαγών στην Πλατεία Ομονοίας και στην Πλατεία Συντάγματος, όπου υπάρχει πληθώρα γραφείων που ανταλλάζουν χρήματα σε πολύ ανταγωνιστικές τιμές.

Όλα τα γραφεία των αεροπορικών γραμμών βρίσκονται στο αεροδρόμιο και μπορείτε να επικοινωνήσετε στο τηλέφωνο 210 353 1000. Για περισσότερες πληροφορίες όσον αφορά τα προγράμματα των πτήσεων καλέστε στο 210 353 0000.

Αναφορά στους Αρχαιολογικούς χώρους της Αθήνας

Ακρόπολη: Ο ιερός βράχος της Αρχαίας Αθήνας, αλλά και γιατί όχι και της σημερινής. Η Ακρόπολη αποτελούσε το φρούριο, αλλά και το ιερό της πόλης κατά την Αρχαιότητα.
o Ναός της Αθηνάς Νίκης: Είναι ένας μικρός ναός κατασκευασμένος εξ΄ολοκλήρου από μάρμαρο, που άρχισε να χτίζεται μεταξύ 427 και 424 π.Χ. με αρχιτέκτονα τον Καλλικράτη.
o Παρθενώνας: Είναι το μεγαλύτερο και επισημότερο οικοδόμημα της Ακρόπολης και συγκεντρώνει το θαυμασμό όλου του πολιτισμένου κόσμου αιώνες τώρα. Οι εργασίες για την ανέγερση αυτού του ναού της Αθήνας ξεκίνησαν το 447 π.Χ. κάτω από τη διεύθυνση των αρχιτεκτόνων Ικτίνου και Καλλικράτη.
o Ερέχθειο: Kατά τη μυθολογία στο σημείο αυτό έγινε η φιλονικία της Αθηνάς και του Ποσειδώνα για την κυριαρχία της πόλης. Ο θεός της θάλασσας Ποσειδώνας χτύπησε το βράχο με την τρίαινα και ξεπήδησε θαλασσινό νερό. Με τη σειρά της η Αθηνά χτύπησε με το δόρυ της και φύτρωσε η ελιά. Οι θεοί που ήταν κριτές έδωσαν τη νίκη στην Αθηνά. Οι Αθηναίοι όμως, θέλοντας να συμβιβάσουν τους δύο αντίπαλους θεούς τους, αφιέρωσαν από ένα ιερό κάτω από την ίδια στέγη. Έτσι χτίστηκε το πιο ιδιόμορφο από τα οικοδομήματα της Ακρόπολης από άποψη αρχιτεκτονικού σχεδίου.
Ιερό του Διονύσου: Βρίσκεται στην νότια πλευρά της Ακρόπολης και είναι το αρχαιότερο θέατρο της Ελλάδας.
Ναός Ολυμπίου Διός: Ο μεγαλύτερος ναός της Αρχαιότητας ο οποίος ήταν αφιερωμένος στον Ολύμπιο Δία, τον Πατέρα των Θεών και ημίθεων. Ο ναός βρίσκεται νοτιοανατολικά της Ακρόπολης και περίπου 600 μέτρα από το κέντρο της Αθήνας. Είχε 104 κολώνες Κορινθιακού ρυθμού, η κάθε μία 17 μέτρα ύψος, 2,6 μέτρα διάμετρο. 48 κολόνες στέκονταν σε τριπλή σειρά κάτω από τα αετώματα και 56 σε διπλή σειρά στα άκρα. Μόνο 15 από τις αρχικές κολόνες του ναού παραμένουν όρθιες σήμερα. Ένας θυελλώδης άνεμος έριξε μια κολόνα το 1852, η οποία βρίσκεται στο ίδιο ακριβώς σημείο.
Αρχαία Αγορά: Η Αρχαία Αγορά αποτελούσε το πολιτικό, πολιτιστικό και οικονομικό κέντρο της Αρχαίας Αθήνας. Βρίσκεται στη βόρεια πλευρά της Ακρόπολης. Ο κεντρικός δρόμος που διέσχιζε την Αγορά ήταν η Οδός των Παναθηναίων, από την οποία περνούσε η μεγάλη πομπή προς την Ακρόπολη κατά την διάρκεια των Παναθηναίων, μιας μεγάλης γιορτής της Αρχαίας Αθήνας.
Άρειος Πάγος: Ο λόφος αυτός στέγαζε το δικαστήριο της Αρχαίας Αθήνας. Πάνω στο λόφο αυτό, κατά την παράδοση, έγινε η πρώτη “φονική δίκη”, κατά την οποία οι δώδεκα Θεοί του Ολύμπου δίκασαν τον Θεό Άρη. Και όχι μόνο αυτό, αλλά εκεί κηρύχτηκε και ο Χριστιανισμός στην πόλη της Αθήνας από τον Απόστολο Παύλο. Εκεί κήρυξε προς τους Αρεοπαγίτες τη διδασκαλία του Χριστού, με τον περίφημο λόγο του “περί αγνώστου Θεού”.
Κεραμεικός: Σήμερα αποτελεί μια ανοιχτή έκθεση γλυπτών. Εκεί κατά την Αρχαιότητα ήταν το νεκροταφείο. Το Αρχαιολογικό Μουσείο Κεραμεικού βρίσκεται στο νοτιοδυτικό άκρο και εντός του αρχαιολογικού χώρου του Κεραμεικού προς το τέλος της οδού Ερμού πριν τη συμβολή της με την οδό Πειραιώς, όπου και η είσοδός του. Είναι ένα παραλληλόγραμμο ισόγειο νεοκλασικό κτίσμα. Το Μουσείο αυτό χαρακτηρίζεται ως το πλουσιότερο, κυρίως σε εκθέματα ταφικού χαρακτήρα, που θεωρούνται τα καλύτερα του είδους απ΄όλα τα εκθέματα που υπάρχουν στην Ελλάδα.

Αν έχετε λογ/μο στο facebook και είστε φίλος δείτε φωτογραφίες απο όλα τα παραπάνω με τίτλο «ATHENS BY ANDELI» στο παρακάτω link:

http://www.facebook.com/album.php?id=1257988674&aid=2068869

© Studio ANDELI ® Athens Hellas 2010-2011

Advertisements
 

Ετικέτες: , , , , , ,

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: